Özlem
@osslemcan
72 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
" Sanki doğduğumdan beri yalnızmışım , şimdiye dek hep yalnızmışım ve yoluma hep yalnız devam edecekmişim gibiydi. "
" Bedenim alabildiğince yorgundu ama zihnim , bilincimin karmaşık ırmaklarında huzursuz bir su yaratığı gibi hızla yüzüyor , dolanıyordu. "
" Bir insan bir insanı ne kadar çok sevebilirse , işte o kadar çok sevmiştim. "
" Dünyanın renkleri değişti onlar ilerledikçe , dünyanın sesleri , sessizlikleri değişti , şekilleri sonra , kapıları , kapılarından girip çıkanları değişti , gülenleri , ağlayanları , yürüyenleri değişti, ağaçları , çimenleri , yaprakları değişti , güzellikleri , çirkinlikleri değişti , hatta bütün bunlarla ve daha başka şeylerle birlikte mesafeleri , boşlukları ve bu mesafelerle bu boşluklarda gezinen kokuları da değişti."
" O sırada her kafadan bir ses çıkıyordu hâliyle , cümleler amansızca birbirine giriyor , bazıları daha doğarken ölüyor , bazıları uzun süre can çekişiyor , bazıları da yaşasa bile o hengâmede mutlaka sakat kalıyordu. "