Hiçbir şey değişmedi fakat yine de her şey başka bir biçimde var olup gidiyor. Anlatamıyorum . Bulantı'ya benziyor bu , ama aynı zamanda tam tersi : Sonunda başımdan bir serüven geçiyor . Kendimi sorguya çekince bunun , kendim olmaklığım ve burada bulunmaklığım olduğunu görüyorum.
En bayağı olayın serüvene dönüşmesi için onu anlatmaya koyulmanız gerekir , bu yeterlidir. İnsanları aldatan da bu zaten : İnsan hikayecilikten kurtulamaz, kendi hikayeleri ve başkalarının hikayeleri arasında yaşar ; başına gelen her şeyi hikayelerin arasından görür , hayatını anlatıyormuş gibi yaşamaya çalışır.
Anılarımı bugünümle inşa ediyorum . Şimdinin içine fırlatılmış, oraya terk edilmişim. Yeniden geçmişe dönmek istiyorum ama tutsaklığımdan kurtulamıyorum.