Oldu olanlar
Sen giderken.. Camımım önündeki.. Sardunyam ağladı.. Benle birlikte.. Duymadın.. Dönüp bakmadın.. Her sabah.. Mama verdiğim.. Kedim.. O sabah.. Mamasını yemedi.. Sokağı süpüren amca.. Sadece başını salladı.. Günaydın.. Gününüz güzel olsun.. Diyemedi.. Sanki bir hüzün sardı.. Tüm mahalleyi.. Hiç kimsenin.. Yüzü gülmüyordu.. Ya da.. Bana öyle geliyordu.. Sen giderken.. Ruhum.. Parçalara bölündü.. Bir şeyler eksildi.. İçimden.. Baktığımda.. Sadece.. Bedenimin yarısını..
"Bir şeyle vedalaşabilmek için, öyle bir karşı durmalıyız ki o şeye, içimizde bir mesafe oluşsun. Onu kuşatan dile getirilmemiş müphem tabiiliği, bizim için ne anlama geldiğini gösterecek bir berraklığa çevirmeliyiz. Bunun da anlamı, o şeyin somutlaşıp açıkça görülebilir dış hatları olan bir şeye dönüşmesidir." S. 36 Lizbon'a Gece Treni youtu.be/d9ENz4TqE0A?si=...
Alıntı
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Dolaştım dünyayı, giymedim başıma tâc Ne zengini gördüm tok, ne fakiri aç Yâ Rab! Öyle bir feyz-i kanâat ver ki; Nâmerde değil, merde dahi eyleme muhtâc 🤲
Otuz beş yaşındayım ve öyle köşede oturarak geçmedi günlerim. Dünyanın anasını satıp geldim ben bu yaşa... Ama durmadan geri zekâlıların saf muamelesi yapmasıyla sınanıyorum. Başıma gelecek her şeyi biliyorum ben rahat olun. Benimki kaçış yolu, can sıkıntısı. Yoksa ne işim var bu andavallarla? Arada çıkarım bir şeyler hissedebilmek için. Evin daha iyi olduğuna ikna ederler, kötüde olsa en azından yaşadığımı fark eder geri dönerim. Bu kadar.
Öyle işte
Bazılarının güneşi doğar ama günü bir türlü aydınlanmaz.
1000Kitap
Sevgilim...
Kalbimin menzili sensin. Gönlüm, yüzyıllardır çadırını adının gölgesine kurmuş bir göçebe. Nereye varsam, Yolun sonu sen oluyor. Şafağın söktüğü her sabah Biraz daha sana uyanıyorum. Geceler, adını usulca içime bırakan Uzun bir gurbet gibi. Seni düşündükçe İç çekişlerim büyüyor; Sessizlik, kaburgalarımın arasına yerleşiyor. Hasret, zamanı uzatıyor, Saatler senin yokluğunu sayıyor. Korkuyorum… Sevmekten değil, Seni kaybetme ihtimalinin Bende açacağı uçurumdan. Öyle geceler oldu ki, Dünyadan çekilip Cenin pozisyonunda Kendime sarıldım. Çünkü insan, bazen en çok Eksildiği yerde üşüyor. Sen, içimde nasıl bir yangın taşıdığımı hiç bilmedin. Ben ise seni,