Öznur Yıldırım

Kanun! Bu da bir maskaralık, bir dümen. Kanun yalnız biz fukaralar için var. O da cezalandırılırken sade!
Sayfa 150·Kitabı okudu
Reklam
Sabah gözlerimi sana açarım. Akşam, uykularımı senden alırım. Nereye, ne yana dönsem karşımda mutluluğun o hârikulade baş dönmesini bulurum. Böyleyken gene de şükretmem halime, hergelelik, açgözlülük eder, seni üzerim. Aklıma gelmez ki seni usandırır, sana gına getiririm. Sana dert, sana ağırlık, sana sıkıntı olurum. Nemsin be? Sevgili, dost, yâr, arkadaş... Hepsi. En çok da en ilk de Leylâ-sın bana. Bir umudum, dünya gözüm, dikili ağacımsın. Uçan kuşum, akan suyumsun. Seni anlatabilmek seni. Ben cehennem çarklarından kurtuldum, üşüyorum kapama gözlerini...
Sayfa 135 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Yaz canım. Deliyim.
Sayfa 117 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Dostluk, avucumuza sıcacık bir kuş gibi konmuş bir kere.
Sayfa 104 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
... Ve hiçbir şeyin birine bağlı olmak kadar insanı hayata bağlamadığını hissetti.
Sayfa 50 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu