Ozan Utku Olur
@ozanutku90
null
İnsan talihi bu idi. Hiç kimse yıldız olarak kalamıyordu. Muhakkak hayalimizdeki yerinden inecek, herkese benzeyecekti.
Fakat kadın aklı bu. Ne yaparsın? Güzel olmak kâfi değil.
Nerede bulunduğunuzun hiç bir önemi olmadan şunu söyleyebilirim ki bulunduğunuz sürece tükettiğiniz en kesin şey zamanınızdır. Değiyorsa tüketin. Zaman kıymettir.
Ah o andaki sesim! Nasıl tanıyordum bu sesi ve hıçkıran bütün vücudumu. Bütün ömrümde kaç defa rüyalarımdan kulaklarımda hep aynı gözyaşlarıyla ıslak bu sesle ve içimde bu korkunun tâ kendisiyle uyanmıştım. Korku… Korku ve insan, korku ve insan talihi, insanın insana hücumu, o hiç yere düşmanlık. Fakat neyi aldatabilirdim, kime anlatabilirdim? İnsan neyi anlatabilir? İnsan insana, insanlara hangi derdini anlatabilir? Yıldızlar birbiriyle konuşabilir, insan insanla konuşamaz.