Oza öz

Oza öz

, bir kitap okudu
7/10
·64 syf.·
2025 89. kitabı
Oğuz İnel
9.3/10 · 37 okunma
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
9/10
·176 syf.··
2025 86. kitabı
·
24 saatte okudu
·
Okunma: 19 Ekim 2025 16:44
Öncelikle su gibi akan bir kitap ve okurken insanı duygudan duyguya sürüklüyor kesinlikle. İnsanın hayallere, özellikle de beyninde tabulaştırdığı, sahip olunması bir zaruriyet, ihtiyaçtan da öte atılması gereken bir “tik” olarak gördüğü şeylere duyduğu saplantının, o kişiyi nasıl yaşamayı unutacak bir hale sürüklediğini gösterdi bana bu kitap. Hayaller uğrunda çaba harcanmadan ve bedel ödenmeden maalesef ki sahip olunamıyor. Kitap bir yandan çağımız kişisinin ama özellikle eril kişisinin sorumlulukları altında nasıl ezildiğini, nasıl bir labirente hapsolduğunu ve bu sorumlulukların ruh/beden sağlığını nasıl etkileyip depresyona yol açabildiğini de gösteriyor. Bence, naçizane, karakterimiz kitabın başından beri depresyondaydı, bir çıkış kapısına, soluk alıp basit bir hayat sürmeye ihtiyaç duyuyordu. Ama bir şirketi, elde ettiği bir maddiyatı vardı ve dönülebilir noktada değildi. Özgürlük ancak hayaldi. Hizmetkarın onun personası olması, ona zor gelen şeyleri üstlenmesi onun için bir hediyeydi. Kurtarıcı gelmişti. Ama işte her şeyi hazır istemenin, bir kurtarıcı aramanın nasıl imkansız olduğunu da çok hem de çok çarpıcı bir şekilde gösteriyor bize yazar… Bırakalım şu hayalleri, en iyi ilişkiye en karlı şirketlere sahip olmak zorunda mıyız ey ahali? Basit hayatımızı yaşayıp, sıcak bir yatakta yatsak kusuruyla sevdiğimiz insanla, güzel bir yemeğin tadını çıkarsak yetmez mi?
Alıntı
Büyük HizmetkarDimitris Sotakis · DeliDolu Yayınları · 202269 okunma

Oza öz

, bir kitap okudu
8/10
·212 syf.·
Beğendi
·
2025 83. kitabı
Alper Canıgüz
8.2/10 · 8,9bin okunma
Geçenlerde yolda yürürken yeğenim birden babasının elini bırakmış ve gözden kaybolmuş, neyseki hızla bulunmuş. Eve gelince, ne kadar telaşlandığımızı söyleyip niye öyle yaptığını sordum. “Ben kaybolmadım ki, babam kayboldu!” dedi bücür. Yani neresinden baksan haklı çocuk. İki kişiden biri kaybolduysa hangisinin kaybolduğunu asla bilemeyiz Osman.
Alıntı