Özdemir
@ozdemir41
Şu anda okuduğu kitaplar
"düşüyorum"1000Kitap
susmak..
cam kırıklarını ağzında çiğnemek gibidir, susarsın yorulduğunda, darıldığında veya çok konuştuğunu düşündüğünde. dilin kemiği yoktur ama elin vardır değil mi? o halde yazalım. yazmakta kimi zaman yorar ama konuşmaktan daha az. yazmak rahatlamak derler ya, hiçte öyle değil bence. bilakis yazmak; içine sığmayanları, anlatamadıklarını, cesaret edemediklerini kusmaktır. yazmakta yorar velhasıl.
yinede yazalım..
demişsin ki; sana hala çok yakınım ama uzak kalmayı seçiyorum.
hem iliklerine kadar hissedip sınırsızca hemde hissetmiyor gibi tutsak nasıl olunuyor.
garip değil mi bu söylediklerin?
sana beni hiç anlamadın diyemem, beni en iyi anlayan insansın hatta.işte tamda bu sebepten seninle bu hallerde olmak yakıyor canımı. benim kalbime çiçekler açtırdığın için o bahçeyi talan edemiyorum aslında, ama beni güçsüz sanıyorlar öyle değil.
ağladığında insanlar gülüp geçiyor mutsuzsan umursamıyorlar dönüp bakmıyorlar bile yüzüne bunu farkettim. sakın kendine güldürme.
gitmek ve vazgeçmek..
ben sana yalın ayak yürüdüm, dikenli yollarda yürüdüm, ağır gecelerde düşündüm, bazen gece 4 te uyudum bazen gece 4 te uyandım. ama sen ayağına takılan ilk taşta vazgeçiyorsun benden.. kaç kez gitmeyi denediğini, kaç kez kararlar verdiğinin farkındayım aslında.
bende çok gitmek istedim bi dağ başına yada sessiz bi sahil kasabasına, ama ektiğim umutlarım vardı, büyüttüğüm duygularım ve onlarla birlikte var olan bi gelincik vardı...
Özdemir
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
'düşüyorum'Şiir
uzun zamandır çözmeye çalıştığım şey senin kalbinin neresinde olduğum. ben böyle çırpınırken kendimi üzerken düşünürken gece ve gündüz, senin ne hissettiğini merak ediyorum. intikam mı? ceza? yoksa silmeye mi çalışıyosun görmezden gelerek?
bir konuyu bahane! edipte uzaklaşmaya mı niyet ettin demeye dilim varmıyor da aslında...
birinin hayatının neresinde olduğunu çözemediğin zaman, hiç bir yerde olmamayı tercih edersin. çünkü belirsizlik değersizlik tir demiş yazar.
hala değerli olduğunu zannediyor kalbim. senin susmalarını kötüye yoramıyor...
sahi, nedir işin aslı ?
Özdemir
deneme kitabımdan bi kısım 'düşüyorum'Şiir
baktım, gördüm bu hayat bana göre değil.
parıltılı sokaklar, ışıltılı geceler, göz alıcı vitrinler, mağazalar, taş yığını apartmanlar, kalabalık kaldırımlar, dar geçitler benim için değil.
kariyer planları, kendini ispat çabaları, yarışlar, saçma hedefler, benim dışında biri olmak ağır ve büyük yük.
yeni evlere taşınma telaşı, sıfır km araçlar, çabucak eskiyip tekrar ihtiyaç duyulan elbiseler, ayakkabılar, hatta indirim var diye ihtiyaç fazlası delice harcamalar benim için manasız.
ve insanlar da hakkıyla sevilmeyip kolay harcanıyor, değersizleştiriliyor. hatta kadınlar, hayvanlar, ağaçlar, kitaplar dahi hak ettikleri sevgiyi görmüyorlar. görmüyor ve göstermiyoruz.
ben insanları bu kadar iyi tanımak bilmek istemiyorum artık. sözde herkes adalet bekliyor ama kimse vicdan muhasebesi yapmıyor.
ben istemiyorum başkalarının çizdiği sınırlar içinde yaşamak, ben istemiyorum taş duvarlar arasında topraksız çiçeksiz hissiz yaşamak ve istemiyorum kalabalıklar içinde yapayalnız yaşamak.
düşüyorum..
Özdemir