Özden Sağlam
@ozdens
Bilmediler ki ben sadece insan oldum...
Bazen çocuklar, hiç büyük olmadıkları halde büyükleri anlarlar, ancak büyüklerin hepsi daha önce çocuk oldukları halde çocukları anlamakta zorlanırlardı.
Reklam
Öyle ya...yoktan varoluyordunuz birden bire. Ancak bir kere var olduktan sonra, yokluğu yaşayamadığınız için, var olmanın değerini kavramak güç olabiliyordu kimi zaman. Belki de en iyi kavrayışa, yokluğa yeniden yaklaşırken ulaşıyordunuz. İki yokluk arasındaki bir çizgiydi yaşam ve en temel mutluluk, bu çizginin üzerinde olabilmekti galiba.
Belki de mutluluğun sırrı, birbirinden cok farklı lezzetlerin bir araya gelerek ortaya çıkarttığı armoninin inceliğinde gizliydi.
Seninle gırtlağıma kadar doluyum!... Ben bir toprak çanak gibiyim ve sen beni dolduran, baygın, acı kokulu kırmızı bir çiçeksin... Yaşım otuz sularında, fakat seni 14 yaşında bir mekteplinin ve 60 yaşında bir felsefe adamının ikiz aşkıyla seviyorum.
Sayfa 26
