Bir yanım artık herşeyin bittiğini, belki de bir daha asla görüşmeyeceğimizi söylüyordu. Bir yanımsa ne olursa olsun bir yerlerden yine çıkıp geleceğini..
İnsan yalnızca bir sesi duymakla, uzaktan bir hayali düşünmekle, onun gülüşünü, bir sözünü, gülerek, ellerini sallayarak attığı bir hikayeyi, çocuksu gülümsemesini, bir an için deli bir aşık, bir an için şefkatli bir baba gibi anlatılmaz bir ifadeyle bakan gözlerini düşünüp kendi kendine gülüyorsa, içinden sıcacık bir şey kayıp gidiyorsa artık buna bir oyun, bir hayal, bir rüya denebilir miydi?