yiğit özel

yiğit özel
@ozelyigit
Kırık
Kalbimde bin sual Ruhum dara hapsolmuş Aynadaki yansımam Kime ait? Kaybolmuş
Sayfa 169 - Ayşe·Kitabı okudu
Alıntı
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
İnan elimden gelmedi hiçbir şey Avuç avuç gözyaşı birikti Bil ki dilimden dökülmedi kelimeler Suskunluğumun vebali mi bu keder?
Alıntı
Bulanık
Ayşe’yle zaman geçirdikçe bu başta anlamsız gelen bağın nasıl kuvvetle düğümlendiğini de görebiliyordum. Ben şu kısacık zamanda dahi kalbimde hissetmiştim Ayşe’yi. Farklıydı, bunu biliyordum ve güvende olmasını istiyordum. Sadece genç bir kadını koruma içgüdüsü müydü bu bendeki yoksa başka bir şey mi? Düne kadar başına iş almış bir akıl hastasını korumaktı, evet, ancak şimdi bilmiyordum. Bu genç kadının yarattığı dünyada kaybolduğumu hissediyordum.
Rafiler
“Ey Rafiler, size turnanın ışığını getirdim bu gece. Onun özgürlüğünü size sunmaya, ruhlarımızı teslim alan bu kir ve pastan onun rızasıyla kurtulmaya ant içtik. Rabb’in hu- zurunda sizlere tekrar soruyorum. Onca günahı işlediğiniz için pişman mısınız?” “Topraktan göğe kadar.” “Pişman mısınız?” diye tekrar sordu Ayşe. “ Ak ve kara kadar.” “Pişman mısın ey Rafi?!” Ayşe öylesine sert bir şekilde kükremişti ki o kısık sesle konuşan mahcup kadının gözleri iri iri açılarak kızgın demir misali yakarcasına bağırmasıyla içim titremişti. “Gün ve gece kadar.” “Rafiler bilirler ki Rab onlardan yanadır, Rab bağışlayan- dır, sonsuz merhamet edendir.” “Gönülden aldık, göğe geri verdik.” dedi Rafiler.
Cebrail ile Tanışma
“Sen!..” dedi Cebrail sesindeki hiddet yükselmiş fakat o yumuşak tını kaybolmamıştı. Ayşe’nin yüreğinde yankılanmaya devam ediyordu ses. “Bir adım attığında onlardan sana on adım gelecek. Sen göğü gösterince başlar yukarı kalkacak, sen imana sarılınca kalpler Rabb’in sevgisine kavuşacak.” Sonra ekledi. “Senin kimin kimsen Rab’dir. O esirgeyendir; saran, sarmalayandır. O’na sığınan ne muhtaç kalır ne aciz.” “Kimim ben Cebrail?” “Sen Rabb’in vekilisin, bunu söylemen kâfidir.”