Ezra kızdan üç yaş küçük ve hayatını kendi seçimi olmayan bir takım zorluklarla geçirmek zorunda. Ama kızın umurunda bile değil ve her şeyi daha da beter hale getiriyor. Neden? Böyle masum çocuklara neden takar ki bir insan? Başkalarını acıyla kıvrandırmaktan zevk mi alır? Kendimi bunu düşünmekten bir türlü alıkoyamıyorum.
O günden sonra bir daha kendimi asla çocuk gibi hissetmedim. Umarsızca lolipopumu yaladığım, hiç bitmeyecek sandığım o kaygısız çocukluk günlerim, yerini anaç bir tavuğun telaşına bıraktı.
Seçildiysen, eğer yetenekli olan sensen, altın madalyayı sen kapıyorsan, insanlar çirkinleşebiliyorlar. Başkalarının istedikleri bir şeyleri almak pis bir iştir. En iyi arkadaşını yeniyorsan sen kazanırsın ama o da kendini kötü hisseder. Yani sonuçta bu biraz lekeli bir zaferdir. Gerçi herkes böyle hisseder mi, bundan emin değilim.