Bu kitap nerede nasıl karşıma çıktı, hatırlamıyorum ama sanki bana sesleniyor gibiydi. Bu hız çağında belki de ihtiyacımız olanları böyle duymaya, görmeye, okumaya ve sindirmeye ihtiyacımız vardır. En azından benim vardı :)
“Yavaşla… Bu dünyadan bir defa geçeceksin.”
“Derdini sev, kaderini sev, sana kuyuların karanlığından sonra aydınlığı göstereni sev.”
“İnsan bir başkasını en çok yaralarından tanır. Kendi yaralarından.”
“Saatlerini doğanın ve iç dünyalarının çevrimine ayarlayanlar, güneşi ve gökyüzünü görebilenler, hayatı uzun bir şimdi veya yekpare, geniş bir an olarak yaşayabilenler, “İçime çektiğim hava değil gökyüzüdür!” diyebilenler, eve mutlu dönüyor.”