Aynaya bakıyorum bazen; gözlerim, fırtınayla yitip gitmiş bir limanın dalgaları, ne kıyıya varıyor, ne sakinleşiyor. Hayallerim vardı, yıldızlar misali parıldayan hayaller... Şimdi tozlu bir kütüphanede, ciltleri solmuş kitaplar kadar unutulmuş. Okumaya korkuyorum, zira her satırında aynı hüzün, aynı sessiz çığlık bekliyor.