Niçin yok olmayı seçer ki bir insan?
Önünde sonsuz hayat varken ne diye zevâli seçer?
Ne diye tembeliz mesela?
Ne diye ve niçin böyleyiz hala..
Saatler boyu boş geçen zamanları,
bize faydası olmayan işlerle hemhâl olmayı,
ardımızda kalıcı bir şeyler bırakmadan haşrolmayı
nasıl yakıştırıyoruz kendimize?