Özge Tepe
@ozgetepe
104 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Aslında güzel bir ders niteliğinde diyebilirim Siddhartha’ya. Öncelikle üslubunu söylemek istiyorum. Çünkü en baştan itibaren insana şiir okuyormuşçasına bir his veren cümlelerle karşılaşıyoruz. Bu da kitabı okumayı daha keyifli kılıyor
İçerik olarak değinecek olursam, aslında söylecek söz yok. Tek kelime. Mükemmel. İki zıt karakter gözlemliyoruz aslında bu kitapta. Biri elbette Siddhartha, diğeri de onun can yoldaşı, arkadaşı Govinda.
Siddhartha yanlışı da doğruyu da kendi başına deneyimliyor. İsteyerek veya istemeyerek hayata dair birçok tecrübe ediniyor. Govinda ise tecrübeleri edinmek için bir bilgeye ihtiyaç duyuyor. Kitapta eleştirilen biraz da bu. Bilgeliğini anlatmaya kalkışmak karşı tarafta aslında hiçbir etki yaratmaz.
Siddhartha da bu doğrultuda kendi hayatını yaşıyor bir şekilde. Hep arayış peşinde, hep yollarda.
Yanlış biri yanlış dediği için yanlış olmamalı, biz yanlış olduğunu tecrübelediğimiz, gördüğümüz için yanlış olmalı.
Bilgelik bir başkasına anlatılamaz; bir bilgenin başkalarına anlatmaya çalıştığı bilgelik aptalca bir şey gibi gelir kulağa.
Ama yine de bu yolu izlemem çok iyi oldu, yine de yüreğimde şakıyan kuş ölmedi, yaşıyor. Ama yol da yoldu doğrusu!