Hazal TURGUT BATUK
@ozgurht
Kitap, toplumumuzun on yıllardır baskılanmış ve göz ardı edilmiş sorunlarının derlemesi idi. Anlatılan hikayeler ortalama 2-5 sayfa sürüyor ve açıkçası çok sıkmıyordu. Bazı hikayelerde betimlemelerin çokluğundan şikayet etsem de sonunu getirdiğim bir kitap oldu.
Bu yorumu yazdığım anda, kitabı okumamın üzerinden aylar geçmiş olduğu için her şeyi çok net hatırlamıyorum. Tüm o hikayeler aklımda biraz flu. Kitabın en çok değindiği konuların başında homoseksüellik geliyor. Hikayelerin gerçekliği konusunda şüphelerim var. Bir çoğu hayatımda rast gelmediğim absürtlük düzeyinde idiler. Bu durum bana biraz Türk korku filmlerindeki "Bu filmde yaşanan olaylar gerçek hikayelerden alınmıştır." yazısı gibi geldi.
Abartı var mıdır yok mudur bilmem. Hikayelerin gerçek ya da kurgu olduğu konusunda da emin olmamakla beraber, çok isteniyorsa okunmalı demekten öteye gidemiyorum. Özellikle bazı konularda fazlasıyla geleneksel tavırlar sergiliyor ve tabiri caizse tutucu davranıyorsanız uzak durmanız gereken bir kitap. Delicesine eleştirmek isteyebileceğiniz konular içeriyor. Ve fakat; ben her görüşe açığım diyorsanız okumanız, ön yargılarınızı biraz daha yenmenize yardımcı olabilir.
Şeker Portakalı da Küçük Prens gibi çocuk kitapları kategorisinde görülen bir eser. Fakat bana göre bu iki kitap da çocukların idrak edemeyeceği, anlam çıkaramayacağı alt metinlere sahip. Bir kitabı, bir çocuğun okuması ile bir yetişkinin okuması arasında çok büyük farklar var. Bu yüzden Şeker Portakalı'nın, yetişkinlerin küçümsemeden okuması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Kitap bir çocuğun; çocukluğunun maddi ve manevi sebeplerle kısıtlanmasına rağmen; çocuk olabilme, çocuk kalabilme çabasının bir sonucu bence. Bu kitabı okurken: Bir çocuk için sevginin, sevilmenin ne denli önemli olduğunu, hayal gücünün bir çocuğun neredeyse tüm dünyasını oluşturduğunu ve fiziksel yahut psikolojik olarak uygulanacak herhangi bir şiddet ile bir çocuğa yaramazlık yapmaması gerektiğini öğretemeyeceğinizi öğreneceksiniz. (Cümlelerim çok karışık geliyorsa özür dilerim.)
Kitabın özellikle ebeveyn olmak isteyen yetişkinlerce okunmasını hararetle tavsiye ederim. Son olarak söylemek istiyorum ki; yaramazlık yapmak çocukların doğasında var olan bir durum olsa da, çocuğun hareketlerine dikkat etmesini beklemek için önce o çocuğa şeyleri nasıl doğru ya da yanlış olarak tayin edeceğini öğretmeniz gerekiyor. Tarlaya ne ekerseniz onun verdiği mahsulü yersiniz. Tarlalarınıza bolca sevgi ekmeniz dileğiyle, keyifli okumalar. :)
Kitaplığımda bulunmadan okuduğum bir kitaptı Deniz Duası. Genelde kitaplarımı almadan önce kitapçıda bir kısmını okuyup, alıp almayacağıma ilk izlenimime göre karar veririm. Bu kitabı da ilk izlenim sırasında bitirdim. Çünkü ilk izlenim kadar sürdü kitabın toplamı.
Bu biraz negatif eleştiri olmakla beraber kitabın konusu harika. Yani keşke yazar konuyu biraz ele alsaymış... Konu açısından o kadar dikkat çekiciydi ki herhangi biri bile daha fazlasını yazabilirdi. Kitapta sizi vicdanen etkileyecek bir durum yok, siz o duruma giremeden kitap bitiyor. Ne yazık ki beğenemedim.
Şu sıralar takıntı derecesinde hayranlık beslediğim How I Met Your Mother dizisinin instagram sayfalarından birinde yayınlandığını görünce kaçırmadan aldım ve aynı gün bitirdim kitabı. Kitaptan çok broşür biçiminde bir yazılı basım olduğundan kolay oldu bitirmek. Çok uzun bir yorum yazamayacağım kitap hakkında, çünkü yorumumun kitaptan daha uzun olma olasılığı beni endişelendiriyor. :)
Hatıra eşyası niteliğinde kitaplıkta durabilecek, zararsız bir kitapçıktır kendileri. How I Met Your Mother seyircilerine, hayranlarına tavsiyedir.
Dipnot: Feminizm görüşüne sempati besleyen insanlar uzak durmalıdır. Olası bir sinir krizi durumunun önüne geçmek adına bu önemlidir. :)
Tiyatrosuna bilet aldıktan hemen sonra sipariş verip, gelir gelmez yarıladığım bir kitaptı Cimri. Shakespeare aşığı birisi olarak söylemem gerekiyor mu bilmiyorum ama tiyatro eserleri çok hoşuma gidiyor. Cimri'yi de Shakespeare'in Atinalı Timon'una benzetmiştim. Ki bu kitap Shakespeare okumaya başladığım ilk eser, Shakespeare edebiyatına giriş kapısı olmuştu. Bu sebeple Moliere okumaya başladığım eserle aralarında olan benzerlik hoş bir rastlantı oldu.
Hazır böyle bir karşılaştırmaya girmişken şunu da belirtmeliyim ki; Cimri, Atinalı Timon'dan çok daha eğlenceli bir dille kaleme alınmış bir eser. Kitap; dünyalar kadar mal varlığına sahip olmasına rağmen her şeyini kendisine saklamaya bağımlı bir baba ve onun, hayatının gençlik yıllarını bu pintlik içinde geçirmek zorunda bırakılan çocuklarının yaşamlarını ele alıyor. Bahsettiğimiz bu baba o kadar pinti ki, ölmeyeceğini bilse aldığı nefesi vermeye dahi yanaşmayacak. Hal böyle olunca bu adam, onun çocukları ve çalışanları arasında tatlı-sert atışmalara sebep veren oldukça keyifli bir oyunun içine dahil oluyorsunuz.
Bu kitabı çoğu kitapta yaptığım gibi: Okunan, yaşanan ve seyredilen olarak ayrıma koyamıyorum çünkü yalnızca okumayıp iki kez de tiyatrosunu izlediğim için benim nazarımda fazlasıyla seyredilen bir kitap oldu kendileri. Lakin hararetle tavsiyemdir.
