Nil Özkan
@ozkanil
35 okur puanı
Mayıs 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Evet, sürü bizim ama etraf köyler de bizim sürüden istifade edebilecek vaziyette. Hem ne olursa olsun, zengin olmamıza imkan yok, korkma! Hiçbir şey çalmış olmayacağız.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Oğullarımız bizden daha bilgili daha müsamahakar, daha mütekamil olmaya doğmadan namzettirler. Onlardan korkum yok.
İlk insanların, karada, kendilerine mahsus birkaç dönüm arazileri muhakkak varmış. Bütün anlaşmazlık belki de kuvvetlinin zayıftan aldığı toprak yüzünden çıkmış. Hala da çıkmakta...
Kızın her şeyi ağır ağır içine işliyordu. Onda bir şey sevgilileşiyor, bu kızda her şey ağır ağır kusursuzlaşıyordu. Bir gün artık o hale geldi ki onsuz her şey yalnız her şeydir. Artık ne masallar masaldır. Ne hikayeler hikaye. Öyle bir dünya düşünelim ki hiçbir şairi yoktur. Öyle bir memleket düşünelim ki müzik yasak edilmiştir. Meyhanelerin şarabı sirkeleşmiştir.
Düşünelim ki, bütün evlerin kapıları sokağa kapanmış, herkes evinin içinde perdeleri sımsıkı kapanmış eğlenir.
Fahri o kızla olmadığı zaman işte dünya bütün çıplaklığı , acılığıyla beraberdir. Bu kızla beraber olunca ancak eski rüyalarrına, hülyalarına dönebilir. Ancak o zaman, müzik sesleri kahvelerden , kadeh sesleri meyhanelerden, çizme sesleri sokaklardan, şarkı sesleri pencereleri açık evlerden, öpüşme sesleriyse evlerin kapılarından çıkar gelir.
Onun şimdi, şu Arifiye İstasyonundaki büfenin buğulu camına yazdığı isim, ömrü oldukça her buğulu cama yazacağı isimdir.
İşte benim niyetim o vergili, kırağılı, tohumu çürüklü topraktan çok denizle uğraşmak. Ne tohumu var ne kırağısı. ne harman için rüzgar beklemek. Ne döven için öküz kiralamak, ne de tohum için borç para almak var. Ne de sınır, "Benim malım" demek kaygısı...