Nil Özkan
@ozkanil
35 okur puanı
Mayıs 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İlk defa bir Sait Faik romanı okudum ve şimdi daha iyi anlıyorum ona neden "Bizim Sait" dediklerini. Her okuyanın kendinden bir parça bulacağı herkes gibi biri. İnsan ayırt etmeden herkes gibi...
Ben öyle çok denizle iç içe bir yaşam sürmedim. Ama kitabı okurken burnuma sık sık bir iyot kokusu geldi.
Kitap 1944 yılında yayımlandıktan sonra bakanlar kurulu kararıyla toplatılıyor. 1952 yılında da bazı bölümleri sakıncalı bulunup çıkarılarak "Birtakım İnsanlar" adıyla tekrar yayımlanıyor. Sakıncalı bulunan bölümleri şaşırarak okudum ve yazılanlarla aynı düşünceleri paylaştığımı farkettim. Birçoğunu da benimsediğim için alıntılaldım.
Spoiler vermek istemiyorum. Herkes Sait Faik mutlaka okumalı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Mutlu sonla biten hikayeleri her zaman sevmişimdir. Galiba pek trajedi insanı değilim. Yazıldığı günden beri en çok okunan kitaplar arasındaydı. Ne yalan söyleyeyim ilk defa öylesine denk geldiğim bir yaz dizisinde adını duymuştum bu kitabın. Dizi o kadar saçmaydı ki kitaba sanki diziyle içerik olarak çok bağlantılıymış gibi bir ön yargıyla yaklaşmıştım. Sonrasında sürekli karşıma çıktı. Popüler kültür içerisinde Kürk Mantolu Madonna gibi sadece kahveyle Instagram'da fotoğrafı paylaşılan bi esere dönüşmüştü sanki. Bu da kitaba karşı ön yargımı daha da arttırdı. Sonrasında kitaptan bir kaç alıntıya denk geldim ve alıp okumaya karar verdim. İyi ki de okumuşum.
Konu olarak kısaca hayattaki tek gayesi 5 kızını nüfuslu adamlarla evlendirmek isteyen bir anneyle alaycı bir babanın kucağına doğmuş 5 kızdan biri olan cesur ,dikbaşlı Elizabeth'in soğuk, gururlu, dışarıdan bakınca biraz burnu havada olan Mr. Darcy ile gelişen ilişkisini anlatıyor. Böyle bahsedince önyargılarımı haklı çıkarırcasına boş bir yaz dizisi hikayesi anlatıyormuş gibi geliyor kulağa ama bundan çok daha fazlası.
Öncelikle dönem içerisinde kadınların ikinci sınıf vatandaş oluşu hikayenin tabanına güzelce oturtulmuş. Beş kızı olan ailemizin oğulları olmadığı için mirasın doğru düzgün tanımadıkları uzaktan akrabaları mr Collins e kalması ve ailenin zaten hakları olan mirası elde tutabilmek için mr collinsle Elizabeth'i evlendirmeye çalışması evliliklerin o dönem çıkar için yapıldığının ve kadınların zaten hakkı olanı almak için böyle şeylere mecbur bırakıldıklarının kanıtı. İçinde bulunduğu dönemin aksine Elizabeth hayatında böyle çıkarlar gütmeyen dikbaşlı ve cesur bir karakterdir. Babasının çok zengin, yakışıklı ve soylu Mr. Darcy ye rağmen "Seni hak etmediğini düşünseydim bu evliliğe asla müsaade
Kitabın ikinci ön sözünde şöyle bir cümle geçiyordu: "Tanrım ne iğrenç bir düşünce! İnfaz gününü, ölüme mahkum olmuş bir adamın fiziki acılarını, yaşadığı manevi işkenceleri, tek birini bile atlamadan araştırmak, çözümlemek! Bu acımasızlık değil mi?"
...
"Kimsenin okuyucusuna yaşanan fiziki acıyı aktarmaya hakkı yok. Trajedilerde insanların kendilerini öldürüldüklerini görüyorum, olsun, umrumda değil. Ama bu roman tüylerinizi diken diken ediyor, kabus görmenize neden oluyor. Okuduktan sonra iki gün yataktan kalkamadım." O kadar haklı ki... Kitapta karakterin yaşadığı bütün duyguları içinizde hissediyorsunuz. Kitabı okudumaya başladığınız andan itibaren artık idam mahkumu sizsiniz. "Tanrı' nın bana acıyıp hiç değilse karşı çatıya ötsün diye bir kuş göndermesini diliyordum" dediğinde en az karakter kadar yalnız hissediyorsunuz. "Delikanlı mı? Sizden daha yaşlıyım, her çeyrek saatte hayatımın bir yılı gidiyor." Sanki karakterin 1 günlük ömrü kalmamış 40 yıllık ömrü bir güne sığmış gibi. "Ama bu ihtiyar benim için ne ifade ediyor? Ben onun için kimim? Bahtsızlar takımından bir varlık, daha önce yüzlerce kez görülmüş bir gölge, infaz kayıtlarına ekleyeceği bir rakam." Tıpkı karakterin rahibin hayatına girişi gibi hayatımıza giren veya hayatına girdiğimiz kaç insan için bir anlam ifade ediyoruz ya da kaçı bizim bir anlam ifade ediyor. Aslında hepimiz kendi hayatlarımızda bir idam mahkumu değil miyiz?
Kitap adını bir Alman profesörün sevdiği kadın için yazdığı besteden alıyor. Profesörümüzün adı Max. Ne yazık ki Max ve Nadia'nın aşkı Nazi Almanyası'nın zulmüne uğruyor. Kitabımızın baş kahramanı Maya öğretim görevlisi olduğu İstanbul Üniversitesi sayesinde Max ile tanışıyor. Üçünün hayatı kendi geçmişleriyle ve ailelerinin geçmişiyle bir noktada buluşmuş oluyor.
Geçmişle bugün arasında gidip gelen sürükleyici bir olay örgüsü, tarihte yaşanmış gerçek olaylar Livaneli'nin elinde harmanlanıyor. Kitapta Mavi Alay, Struma gemisinin torpillenişi, Nazi Almanyası gibi tarihin kara kaleminde yerini almış olaylara dikkat çekiyor. Kitabın neredeyse her sayfası ırkçılığa dikkat çekmekte ve ırkçılık hakkında ne düşünürseniz düşünün kitabı bitirdikten sonra hangi dine, dile, renge sahip olursa olsun bütün karakterlere yakın hissediyorsunuz kendinizi.
Ben Schubert'in Serenad'ını ilk defa kitabı bitirdikten sonra dinledim. Biliyorum ki eğer kitabı okumadan önce dinleseydim dinlediğim beste kitabı okuduktan sonra dinlediğimle aynı olmayacaktı.
