“Dünyada bir tek insana inanmıştım.
O kadar çok inanmıştım ki, bunda aldanmış olmak, bende artık inanmak kudreti bırakmamıştı.
Ona kızgın değildim.
Ona kızmama, darılmama, onun aleyhinde düşünmeme imkân olmadığını hissediyordum.
Ama bir kere kırılmıştım. Hayatta en güvendiğim insana karşı duyduğum bu kırgınlık, âdeta bütün insanlara dağılmıştı;
çünkü o benim için bütün insanlığın timsaliydi.
Sonra, aradan seneler geçtiği hâlde, nasıl hâlâ ona bağlı olduğumu gördükçe,ruhumda daha büyük bir infial duyuyordum.”
ahh Raif Bey ahh