Farklı bir yazım şekli olmakla birlikte yine bol miktarda devrik cümleler ,zaman zaman konudan sapan parçalı bir anlatım ve zamanda değişkenlik.
Anlatıcı dilini seviyor yine var ama onun dışında ikinci tekil şahıs anlatım, birinci tekil şahıs anlatım var.Aynı zamanda da yine bolca metaforlara rastlıyoruz.
Sartre ve Pessoa dair göndermelere rastlıyoruz.
Mitolojiye yönelik göndermeler var. Özellikle az bilinen Anadolu Tanrıçası “ma “yönelik anlatımlar var.
Zenime ismini araştırdım.Zenime ‘zenim’ den türetilmiş. Anlamı aşağılık, soysuz, şahsiyetsiz. Burada erkek egemen toplumunun kadın imgesini iyi ifade eden sıfatlardan birini kullanmış tabi anlamak isteyene
Kültür eleştirisi hep olmuş daima da olacak sanırım
Din merkezli katliamlar, siyasi sorunlar.
Satış kaygısı ile yazılan kitaplara eleştiri görüyoruz yine bu kitaptada
Desenler Mustafa Horasan.
Leyla ERBİL’in “Zenîme'ydi adı. Zaman zaman kederli, derin yeislere kapılmış bulurdum onu, zaman zaman neşeyle taşmış kırıp geçirirdi gülmekten insanı. Güzelliği silinmemişti büsbütün. Lokma gözlü, uzun boylu, incecik, düzgün vücutluydu; kadınsı çizgileri yerindeydi hâlâ” kelimelerle giriş yaptığı kitabında bana göre biraz daha kolay naif bir anlatım var. Diğer kitapları kadar zorlayıcı değil ya da ben alıştım Leyla ERBİL’ e zorlanmıyorum. Diğer birçok kitabında olduğu gibi asıl derdinin bu toplumu değiştirmek olduğunu görüyoruz. Bunu özellikle kadın üzerinden yapıyor. Çünkü aslında bir toplumu değiştirmenin en kolay ya da en doğru yolu budur. Çünkü eğer kadını yetiştirseniz bir erkeği de yetiştirmiş olursunuz.
Kitapta 3 farklı kadın var. Ama yaşadıkları hep ortak dertler. Yani okumuş da olsanız bu toplum değişmediği sürece aynı davranışa maruz kalmaktan maalesef kurtulmazsanız. Ve ne yazık ki günümüz de