Gelgelelim,
Beter, bize kısmetmiş.
Ölüm, böyle altı okka koymaz adama,
Susmak ve beklemek müthiş
Genciz, namlu gibi
Ve çatal yürek,
Barışa, bayrama hasret
Uykulara, derin, kaygısız, rahat,
Otuziki dişimizle gülmeğe,
Doyasıya sevişmeğe, yemeğe...
Kaç yol ağlamaklı olmuşum geceleri,
Asıl, bizim aramızda güzeldir hasret
Ve asıl biz biliriz kederi.
Hasretinden Prangalar EskittimAhmed Arif
“Ne gitmek istiyorum ne kalmak.
Ne yaşamak ne ölmek.
Ne gülmek ne ağlamak.
Aldığım nefes başına buyruk,
Gülüşlerim emanet.
Ne zaman, hangi saat başladı kayboluşum?
Bilmiyorum. Acıya bile artık duygusuzum.
Unutulmuş gibiyim ben.
Ve insan bir bakıma unutulmuş gibidir.
Bilmem ki, nasıl anlatacağım,
Yalnız bile değilim.” Edip Cansever