Bir anda garip bir huzur,bir sarmaşık gibi sarışan taşkın,arsız bir mutluluk duydu.sanki kırk yıldır tanışıyorlardı,sanki onun yanında insanın canı hiç sıkılmazdı ve sanki onun yanında insana bir şey olmazdı.
JULIET
Öyleyse dudaklarından öperim,
Orada bir parça zehir kalmıştır belki;
Bir zamanlar hayat veren dudakların
Bu kez son versin hayatıma.
(Öper)
Sıcakmış dudakların hâlâ.