Eski hesabımı çok özlüyorum. Çok garip ama böyle. Keşke silmeseydim diyorum bazen. Hayatımda birçok şeyin durmadan ama durmadan yandığı o ismi lazım değil yılla birlikte o da gitti. Konuştuğum kimse de yoktu öyle ama kendi kendime seslenişim vardı hep. Sen varsın diye sildim ama en çok. Madem gidiyordum tam olmalıydı. Beni görmeni istemedim. Seni görmek istemedim. Uzunca bir süre uzaktan baktım yalan yok. Göz alışkanlığı. Artık bakmıyorum. Şimdi yazarken fark ediyorum ciddi ciddi bakmıyorum. Ben artık geçmişe dair salt kendimi merak ediyorum. Kendimi araştırıp gerekirse yontuyorum.Aylin Balboa’nın Osman’ı ile bitirecek güçte değil yazdıklarım biliyorum. Ama hislerim öyle, artık hislerimin ebedî kale muhafızıyım Osman.
annem ve babam bir haftalığına yurt dışına çıktılar. yalnız kalmayalım diye anneannem ile dedem bizde kalmaya geldi. ve anneanneme her bakışımda aklıma babaannem geliyor. anneannemle babaannem kardeşlerdi, haliyle benziyorlardı. içimde öyle bir ağlama isteği var ki, ne yapacağımı bilmiyorum. ben daha önce bu kadar yakınımdan olan bir ölüme şahit olmadım ki hiç. 4 ay oldu ama galiba hâlâ yokluğuna alışamadım. onu en son görüşümde enfeksiyon riskinden dolayı sarılıp öpememiştim. sadece iğnelerden dolayı ağrıyan ellerine masaj yapmıştım. şimdi ise toprağını öpüyorum. onu çok özlüyorum. kavgalarımızı, sarılmalarımızı çok özledim. ve ona son kez doya doya sarılmayı çok isterdim :')

nida

@elmalikubi
·
babaannemi dün kaybettik. "zaten yetimdik, şimdi de öksüz kaldık annem" bağırışlarını duyuyorum dışarıdan. o kadar beklenmedik ki ölümü. birazdan uğurlanacak ama onu çok özlüyorum. Biz Allah'a aidiz - إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ (ve kuşkusuz O'na döneceğiz
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Özlüyorum , çaresiz koydu beni , diyor ya .
1000Kitap
uc cift cumle
evet. uc cift kelime edecegim. yoruldum. ardi arkasi gelmeyen bir bicimde. bu ruhu tasimak artik yorucu. bu ruhun rengi agir, tonaji agir. velhasilina gelelim. okul zamaninda bir hafta boyunca ask acisi cektigi icin hic yemek yemeyen on bir senelik arkadasima istisnasiz her ogle arasinda, okul cikislarinda gittim. tum gunumu yaninda gecirdim. gece uyutmadan eve donmedim. kucagimda agladi, omzumda agladi, gozyaslari dudaklarimi islatti bazen. optum gozlerinden ve gozyaslarindan. elden ayaktan dusmesin diye zorla yemek yedirdim. sinifta kaldim bu sene. gecemedim. onemi yok bu benim secimimdi. bedenimi tasiyamayip aglayarak sokak ortasinda yere yigildim. kimsecikler yoktu. ve onun bana dedigi sey beni fazlasiyla kendime getirdi. "ugrasamam seninle, arkadaslarimla bulusacagim daha." evet. bulus arkadaslarinla. unut cabalarimi, fedakarliklarimi ve ustelik bana bencil de. önemi yok. senin icin ugrasmayi biraktim. yorgunum. tum gündür zirliyorum. özlüyorum cunku. burasi zor. ben gencligimin taze baharinda cok erken pes edenlerdenim. burada yasamak icin bir neden yok. tanrinin varligini ogrenmek istiyorum
"Özlüyorum... Bazen bir şarkının ortasında, Yarım yamalak bir gülüşün arkasında, Gecenin bilmem kaçında, Sabahın uykusunda, Özlüyorum. Ve bil diye değil, Gel diye söylüyorum."
Şiir
Sadece susarak özlüyorum seni. Hiç tanımadan. Ne garip! #banktaoturankadın