Öznur

Öznur
@oznuurakyll
Ruhu savaşçı, görünüşü zarif

Öznur

, bir kitap okudu
10/10
·192 syf.·
2025 1. kitabı
Engin Geçtan
8.5/10 · 33,4bin okunma
Reklam
Olmadığın kadar var, olduğun kadar yoksun
Yapmam gereken ve yapmamam gereken bir sürü şey var. Yapmam gerekenleri yapmak istiyorum ama yapamıyorum. Yapmamam gerekenlere doğru sürükleniyorum. Ve bu beni çok rahatsız eddiyor. Sanki hayat bundan ibaret gibi. İkiside sert şekilde çatıştığı için hayat zorlaşıyor. Nefes alamıyorum. Oksijen istiyorum. Sadece oksijen. Ama o... O işte benim oksijenim. Nefesimi kesende o, bana nefes olanda. Ve şimdi nefesim kesilirken öylece duruyorum. Onun sayesinde edindiğim ilaçlardan başka çarem yok. Oysa ben sen nefes ol istiyordum. Sen ilaç ol istiyordum. Ama olmadı, olamadı. Olmamalıydı da... Nasıl ki evrenin her yeri oksijen ile kuşatılmışsa sende bedenimi o kadar kuşatıyorsun. Bedenimde hala parmak izlerin geziniyorken bunu inkar edemem. O evren bendim, oksijen ise sen. İşte her yerde o kadar varsın. Yoksun ama varsın. Olmadığın kadar var, olduğun kadar yoksun. Dün gece yalnız uyuduğumu zannediyorlar. Oysa ben seninle uyudum ve seninle uyandım. Senin bile haberin yok bundan. Kurak bir çölün ortasında açaan bahar çiçeğisin sen. Uzaydaki oksijensin. Cehennemde ki suyum, cennette ki ateşimsin. Bir o kadar beni boğan bir o kadar da bana nefes aldıransın. Bir o kadar beni uykusuz bırakan bir o kadar da beni uyutansın. Bana hem yaşadığımı hissettiren hem de beni defalarca öldürensin. Seni defalarca öldürmeye çalışıp defalarca da yaşatmaya çalışıyorum. Nasıl bir imkansızlık bu? Koskoca imkanların içinde... Nasıl bir çıkmaz yol bu? Tek yolun ölüm olduğu gibi... Hem zehir hem panzehir. Hem kapanmayan yaram hem yara bandım. Hem acı hem zevk. Hem ölüm hem yaşam. 20 Nisan 2025
İnsan ve Duygular