"Senin uğruna verdiğim savaşta yorulmam ben, Ve ömrümün sonuna kadar yenileceğimi bilsem de tüm yorgunluğuma rağmen yine savaşırım, Çünkü sen, benim yenilerek kazandığım tek savaşımsın."
Onun için öldü sandığım kalbimin acıması normal miydi? Ölen bir kalp acır mıydı? Acı çekiyordum. Son çırpınışlarımdı bunlar sanırım. Bir bataklıktaydım, gitgide dibe çekiliyordum ve kimse beni görmüyordu. Kimse bakmıyordu bile.
"Keşke..."
"Keşke bu kadar güçlü bir kadın olmasaydın diyorum bazen."
O konuştukça duygularım birbirine karıştı.
"Kimseye kaldıramayacağı dert yüklenmezmiş,insanlar gücü kadar sınanırmış. " Titrek, ıstırap dolu bir soluk verdi.
"Senin derdin, senin sınavın ben olmak istemezdim."