Özge Şimşek
@ozsimsek_
148 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Sevda Hanım her zaman, "Bir insanı paylaşmak eşyalarını ödünç vermeye benzemez. Yeri geldiğinde ondan vazgeçmeyi bile bileceksin," derdi.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ev öyle kudretli bir kelimeydi ki anlamlarını bulabilmek için yaşamak gerekirdi. Ev, anılarını paylaştığın küçük bir hatıra defteriydi. Ev, yalnız olduğunda gittiğin tek sığınaktı. Ev, yorulduğunda kemiklerini dinlendirdiğin dayanaktı. Ev, gülümsediğinde, ağladığında, haykırdığında etrafta koca yankılar uyandıracak küçük kutuydu çoğu zaman. Ev, kalbini bir taşın içine hapsettiğin esas yerdi. Her ne olursa olsun sadece yatağını yaptığın, başını yastığa koyduğun yer değildi. Şimdi evime veda etmek o kadar zordu ki içimden koca bir parçayı söküp alıyorlarmış gibiydi.
İnsan sevmediği bütün yolları sevdikleri için yürümeyi göze alabilirmiş bazen. En yakınının mutluluğu için onu bırakmayı göze aldığı gibi. Ayaklarına çakıl taşları da batsa, kalbine dikenlerde de saplansa mecburmuş bunu yapmaya.
"Bencillik insanın istediği gibi yaşaması değil, başkalarını kendi istediği şekilde yaşamaya zorlamasıdır," demiş Oscar Wilde.
"Gerçek dostlar yıldızlar gibidir ve karanlık çöktüğünde ilk onları görürsünüz."