PulseoftheBook
@ozz_lem
Şu anda okuduğu kitap
Atomlarına parçalanıp toz haline getirilen, sonra da tekrar birleşmeye zorlanan bir ruhun acısı başka her acıdan daha büyüktür.
Reklam
-Doğru kadını bekliyorum, Fraulein Korn
-Hala gelmedi mi?
-İnsan yalnız bir kez sever, Fraulein Korn
İnsanın bizzat amaç diye arıyorum sandığı heves pek sezmese de nefsine hakim olan daha yüce bir amaca hizmet eder. Bu amaç aslında kendisini çokça aşan o büyük korkuyu sersemletme görevinin ta kendisidir.
Akıl Almaz Olanı Anlatma Girişimi ~ Dag Solstad
Merhaba sevgili kitapseverler; Yıl, 1983. Bir şehir, Oslo. Bitmeyen bir yabancılaşma. Dag Solstad, bu üç çizgiyi bir araya getirip modern bireyin o kaskatı, parçalanmış yalnızlığının haritasını çıkarıyor. Ama bu bir roman değil, bir girişim. Anlatma girişimi. Çünkü anlatılacak şey – o içsel göç, o aidiyetsizlik, dilin uzanamayacağı kadar derinlerdeki bir sızı – tam da akıl almaz olanın ta kendisi.
Kitap, modern Norveç’in sosyal planlama ve refah toplumu başarısının kalbine, yeni inşa edilen uydu kentlere götürüyor bizi. Her şeyin en ince ayrıntısına kadar planlandığı, her ihtiyacın karşılandığı, pürüzsüz ve steril bir hayatın inşasını okuyoruz. Ama bir sorun var: Bu hayatın içinde “ruh” yok.
Solstad, eve dönüş özleminin politik ve varoluşsal bir haritasını da çizmiş. Ona göre bu özlem, sıcak bir mutfak veya çocukluk anıları değil; kayıp bir merkez, parçalanmış bir bütünlük ve asla geri dönülemeyecek bir yuva fikrine duyulan soyut bir özlem.
Kuru, keskin, tekrarlarla dolu, bazen inatçı, ama her daim dürüst bir dil. Her cümlesi, modern hayatın ve insan ruhunun karmaşıklığını anlatmanın ne kadar zor olduğunu hissettiriyor.
Belki de hepimiz, dilin sınırında, kendi akıl almazımızın haritasını çizmeye çalışan yolcularız. Ya asıl akıl almaz olan, bu duyguyu değil, onu anlatma çabasının kendisiyse?
Herkese keyifli okumalar dilerim, sevgiyle
Aşk demek kendi dünyandan diğerininkine kaçmaktır.
Reklam