Suçladı. Herkesi. Kendini... Bedeninde ve ruhunda bu kadar delik olduğu için. Ve o delikler, başkalarının düşüncelerinin geçebileceği genişlikte olduğu için..
"... Çünkü diğer insanlara uzaklığı sonsuzluk kadardı.
Sonsuzluktan beri olduğu gibi. Hayal edilemeyecek kadar büyük.
Hayal edemediği her şeyden kaçardı.
Korkardı...
Haklıydı...
Bir sandalyede değil, daima hissettiği yalnızlığın doruğunda oturuyordu."