sena
@pageofsena
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
bazı insanlar yalnızlıktan kaçarken, bazıları yalnızlığa kaçardı.
her insanın ayrı bir dili var, kimini çiçekle kimini kitapla anlarsınız
gece, sessizlik değil damıtılmış ses demekti. gündüz bütün sesler birbirine karışıp gürültüye dönerken, gece her ses kendi sadeliğiyle belirirdi. çocukluğun şarkıları, ruhların iniltileri, baykuşun ötüşü. gündüzün karmaşasında bunlar anlaşılmazdı. acılar, özlemler de öyle. insan geceleyin kendisiyle yalnız kaldığında hissederdi saf sızıyı. erguvan ağacının yanındaki pınarın sesi karanlıkta eski ağıtları çağrıştırabilir, yıllar önce yiten sevgilinin hüznü kalbi sarabilirdi. gündüz o yükleri taşımak kolay, insan gerçekten yalnız olduğuna geceleri inanabilirdi.
