kimlik, sürekli doğum halindedir; kimliğin sırayla büründüğü her bir biçim az çok şiddetli bir çelişkiden mustariptir. her bir biçim, hoşnut etmede az çok başarısız olur, her biri reforma can atar ve her biri ancak rahat ve uzun bir yaşam beklentisiyle elde edilebilecek güvenilirlikten yoksundur.
özyaratım bir gerekliliktir ve aslında kaçınılmaz bir başarıdır, ancak kendini olumlama daha çok düpedüz hayal ürünü gibidir (ve genellikle bir otizm ya da kendini aldatma çabası olarak kötülenir.) eğer özyaratım için harcanan bütün çabaların ardından nihai edim ve amacı olan olumlama gelmeyecekse, bu çabalar bireyin duruşu, kendine güveni ve harekete geçme yeteneği konusunda ne fark yatabilir ki?
"merhamet kendiliğindendir; çünkü başka bir şeye hizmet etsin diye ona biraz olsun müdahalede bulunulduğunda, biraz olsun hesaba tabi tutulduğunda, biraz olsun seyreltildiğinde tamamen ortadan kalkar, hatta mevcut halinin aksine, yani merhametsizliğe dönüşür. " (knud logstrup)
belirsizlik insan yaşamının doğal habitatıdır; belirsizlikten kaçma umuduysa insan yaşamındaki arayışların motorudur. belirsizlikten kaçmak, yalnızca zımnen varsayılsa bile, her türlü karma mutluluk hayalinin en önemli bileşenidir. "gerçek, muntazam ve eksiksiz" mutluluğun, her zaman belli bir uzaklıktaymış gibi görünmesinin nedeni işte budur. malum ufuk gibi, ne zaman yakınlaşmaya çalışsanız uzaklaşır.