“Basit çocuk ruhunda derinden derine bir şeyler değişiyordu : Hayata dair , hani içinde hepimizin bazen kederli , bazen neşeli köleler , olduğumuz hayata dair , bazı gerçekleri kavramaya başladığını hissediyordu . “
“Ve bu sözlerin ardından , çıt çıkmayan odada birden o zamana kadar başını masanın üzerinde yaslamış , sessizce duran babanın hıçkırmaya başladığı duyuldu . Usul usul, çok derinden gelen bir acıyla, yetişkinlerin ağladığı gibi , yani sonsuz bir kederle ağlıyordu . Hıçkırdıkça omuzları sarsılıyordu , ama zavallı terzi bu durumda bile dizlerine yatırdığı bay Csetneky ‘nin kahverengi ceketine özen göstermeye çalışıyordu . Gözyaşları cekete zarar vermesin diye eliyle dizlerinin üzerindeki ceketi biraz öteye itmişti . “