yıldız tozu
@pandorasbox
11 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Okullar çocuklara işçi ve tüketici olmayı öğretir, siz kendi çocuklarınıza lider ve maceracı kişiler olmayı öğretin. Okulun istediği gibi yetiştirilmiş çocukların sıkılma eşikleri çok düşüktür, siz kendi çocuklarınıza hiçbir zaman sıkılmamalarını sağlayacak kendilerine ait bir dünya yaratmaları için yardım edin. Çocuklarınıza tarih, edebiyat, felsefe, müzik, sanat, ekonomi, ilahiyat ve okulda öğretmenlerin itinayla kaçındığı daha pek çok konuda ciddi, "yetişkin işi" kaynaklar sağlayın. Çocuklarınızı yeterli bir süre yalnız bırakın, böylece kendi başlarına kaldıkları zamanı mutlu geçirmeyi öğrensinler. Okulların istediği gibi yetiştirilmiş kimseler yalnız kalmaktan nefret etmeye koşullanmışlardır. Sürekli televizyonun, bilgisayarın, cep telefonunun, çabuk edinilen ve çabuk kaybedilen sığ dostlukların kendilerine arkadaşlık etmesini isterler. Oysa çocuklarınız daha önemli bir hayat sürmelidir ve sürebilirler de.
Seri üretim, seri tüketimi zorunlu kılar. Yirminci yüzyılı başında pek çok Amerikalı, aslında ihtiyaç duymadıkları şeyleri satın almanın hem doğaya, hem de akla aykırı olduğuna inanıyordu. Zorunlu eğitim, tam da burada imdada yetişen bir mucize gibiydi. Okullarda çocuklara sürekli tüketmeleri gerektiğinin doğrudan söylenmesine gerek yoktu çünkü okullar zaten bundan çok daha iyisini yapıyordu. Çocukları doğrudan düşünmemeye teşvik ediyordu. Böylece çocuklar, modern çağların bir başka büyük buluşu, yani "pazarlama" için kaderlerini bekleyen birer koyuna dönüştürülmüştü.
Vasat zihinler yetiştirmek, çocuğun iç dünyasını tarumar etmek, öğrencilerin liderlik vasıflarına sahip olmalarını engellemek, yumuşak başlı ve yetersiz vatandaşlar yetiştirmek üzere tasarlanmış, yani bir bütün olarak nüfusu "idare edilebilir" kılmayı amaç edinmiş bir eğitim sistemi.
Kesinlikle sıradışı bir kitap. Zorunlu eğitim sisteminin, toplumun kontrol altında tutulabilmesi için geliştirilen, kişileri çocukluktan itibaren bağımsız düşünmeden uzaklaştırarak, kolay güdülebilecek topluluğun bir parçası haline getirmeyi amaçladığını savunan yazar, tam bir okul karşıtı. 30 yıllık öğretmenlik hayatından sonra bu kitabı yazan yazar, eğitim ve öğretim kavramlarının birbirine karıştırılmaması gerektiğini özellikle belirtirken, açık kaynak sistemi dediğimiz, kişinin önce ailesi tarafından eğitilmesi ve sonra kendini geliştirmesi gerektiğini savunuyor. Yazarın pek çok fikrine katılsam da, uygulama açısından çok sorunlu bir model olarak düşünüyorum açık kaynak sistemini. Özellikle de bizim gibi ve bizden daha kapalı toplumlarda. Eğitimi tamamıyla aileye bıraktık diyelim. Peki aile bireyleri eğitimli kişiler mi? "Eğitimli kişi"den kastım yazarın bahsettiği gibi kendini bilen ve kendini geliştirmiş kişi. Beklentimiz olan bağımsız düşünen, kendini bilen ve geliştiren, yaratıcı düşünen ve yaratıcı fikirlerini hayata geçirebilen kişiler topluluğunu, mevcut insan kalitemizle gerçekleştirebileceğimizi düşünebiliyor musunuz? Ben düşünmüyorum. Aksine zorunlu eğitim rafa kalkarsa, çok daha farklı gruplar devreye girer ve daha kapalı ve baskıcı sistemler oturtmak için salya akıtırlar çocukların üzerine. O yüzden yazarın fikirlerine katılsam da uygulamaya gelince fazlasıyla ütopik geldi bana. Kitap kolay okunuyor ancak pek çok yerde tekrara düşüldüğü için hacim olarak yarısı kadar da olabilirmiş.
