yıldız tozu
@pandorasbox
11 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
1942 Haziran'dan 1944 Ağustos'a kadar 13 yaşındaki Anne Frank'ın günlüğüne yazdıkları, Nazi kıyımından saklanan iki ailenin yaşadıklarını öğrenmemizi sağlıyor.
Kitapları okuduktan sonra inceleme yazmadan önce buraya gelip önceki incelemeleri okuyorum genelde. Kitabın yahudi propagandası yaptığına, 13 yaşındaki bir kızın yazamayacağı derinlikte anlam içeren yerleri olduğuna dair eleştiriler okudum. Evet benim de okurken irkildiğim bir yer vardı. Ama kitabın genelinin 13 yaşındaki bir kız tarafından yazılamayacak kadar derinliği olduğunu düşünmüyorum. Birkaç paragraf dışında gayet 13 yaşında bir kızın günlüğü gibiydi bence. Ailesiyle yaşadığı çekişmeler, 13 yaşının duygu değişimleri, bir eve hapsolmanın verdiği huzursuzluk, özlenen geçmiş günler, savaşın biteceğine dair umut... Yahudi propagandası yapılmak için bir günlüğe eklenen birkaç paragraf neyi değiştirecek ondan da şüpheliyim. Yahudilerin 2.Dünya savaşında yaşadıkları tarihi bir gerçek. Ve Hitler'in Yahudi soykırımıyla dünyada eşi benzeri görülmemiş bir vahşete imza attığı da. Yahudilerin bu gerçekleri çok çok iyi anlattığı da bir gerçek. Evet, milyon tane yahudi soykırımı filmi, kitabı vs. var. Çoğu da son derece kaliteli ve etkileyici yapımlar. Keşke biz de kendi tarihimizi dünyaya duyurabileceğimiz böyle kaliteli yapımlara imza atabilsek. Schindler'in Listesi gibi, Piyanist gibi, Hayat Güzeldir gibi.
Kitap edebi bir şahaser falan değil, sadece 13 yaşındaki bir kızın günlüğü. Birkaç paragraf eklenmiş olması kitabı bir "çöp" yapmıyor bence. Yahudilerin çektiği acıları kalbinde hissetmek kimseyi yahudi sempatizanı yapmaz. Şu an tüm dünyaya hükmettiklerinin kesinliği, tarihte yaşadıklarını değiştirmiyor. Ya da şu an başka halklara yaşattıkları zulüm nedeniyle "daha beter olsalardı" demek komik ve cahilce bir
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yazarla tanışma kitabım oldu Galapagos. Yazardan bahsetmek istiyorum öncelikle biraz. Amerikalı yazar Kurt Vonnegut, üniversitede okurken derslerde başarısız olmuş ve okulu bırakıp İkinci Dünya Savaşına katılmış. Almanya'daki bir çatışmada Almanlara esir düşmüş, bir fabrikada zorla çalıştırılmış ve geceleri yerin altındaki bir mezbahada tutulmuş. "Mezbaha 5" adlı kitabı bu yıllardan kalan izleri barındırıyormuş ve en bilinen ve en çok satılan kitaplarından birisi.
Galapagos'ta, 1986 yılında yaşananları Kilgore Trout isimli hayaletin ağzından öğreniyoruz kitapta. Bu karakter diğer kitaplarında da varmış sanırım Vonnegut'un. "Şöyleydi" ve "Böyle oldu" başlıklı iki bölümden oluşan kitabın ilk bölümünde 1986 yılında yaşanan olaylar, ikinci bölümde ise aradan geçen 1 milyon yılda yaşananlar aktarılır.
Galapagos, insanların dünyada kendi sonlarını getirmesinin ve tesadüfen bu sondan kaçmayı başaran bir grup insan sayesinde insan türünün yeniden evrimleşmesinin hikayesi.
Oldukça eğlenceli bir anlatımı var Vonnegut'un. Ben Saramago'nun anlatım tarzına benzettim. Mezbaha 5 ve Kedi Beşiği adlı kitaplarını da almayı düşünüyorum.
Dupduru bir dil. Anlatılanları görüyor, duyuyor ve sanki yaşıyormuşçasına içine alan betimlemeler.
Çok yorumlanan, çok okunan, çok beğenilen bir seri. Ben de buraya gelip aynı şeyleri tekrar etmek istemiyorum. Köylünün içinde bulunduğu durumu, fakirliği, emeklerinin, topraklarının çalınmasını, güce karşı boyun eğişlerini, cehaletlerini, kaypaklıklarını, çaresizliklerini, diğer tarafta ağanın zalimliğini, direniş gösterilmesine alışık olmayan güçlünün direniş karşısında yaşadığı korkuyu, korkunun insanı ne acınası hale soktuğunu su gibi anlatmış Yaşar Kemal.
436 sayfa göz korkutmasın, akıp gidiyor. Tavsiye olunur.
Burada gelip edebiyat dehasını dünyaya kanıtlamış, yıllarını verdiği uzmanlık alanlarında incelemeler yazmış yazarların kitaplarını falan yorumluyoruz ya. Yok dili şöyleydi, yok kurgusu böyleydi diye. Haddimizi aşan şeyleri söylüyoruz çoğu zaman aslında. Kitap yorumlamak tamam, her okurun hakkı. Ama bazen başkalarının yerine utanmak vardır ya, onu yaşıyorum yorumları okurken. O yüzden kitap yorumu yazarken çok zorlanıyorum, itiraf edeyim.
Ben okuduğum kitapları çok çabuk unutuyorum. Uzun zamandır da böyle durum maalesef. Öncesinde ufak notlar tutardım okuduklarım hakkında. Geç de olsa burayı keşfettim ve artık kendime alacağım notları burayı yazmayı planlıyorum. Hem hafızama hem de ucundan başkalarına da faydası olur, belli mi olur.
İlber Ortaylı'nın bu eserini neden okumalıyız? Ne gibi sorularımıza cevap olabilir? Ya da bilmediğimiz şeyler var mı?
Önce okurken not aldığım birkaç şeyi yazmak istiyorum. Son dönemde Atatürk'e yöneltilen uydurma suçlamalar, gerçeği saptırmak suretiyle karalama çabalarına karşı İlber Hoca bir bir çok güzel cevaplar vermiş. Neler bunlar?
Atatürk ve ailesinin kökenine ilişkin, Yahudi olduğuna ilişkin uydurmalar.
Çanakkale savaşında Atatürk'ün payı sanıldığı kadar da büyük değildi zırvaları.
Vahdettin ile Samsun öncesi ve sonrası ilişkileri.
Lozan Antlaşmasının "zafer"mi "hezimet"mi olduğu tartışmaları.
"Atatürk olmasaydı" sorusunun cevabı.
Harf inkılabına yönelik bir gecede cahil kaldık, dedelerimizin mezar taşını bile okuyamıyoruz saçmalığı.
Çağının hatta çağımızın bile ötesinde bir lider Mustafa Kemal Atatürk. Sadece Türkiye tarihini değil, dünya tarihini de etkilemiş ve değiştirmiş bir lider. Kitap Mustafa Kemal'in Atatürk olma yolunda neler yaşadığını, O'nu Atatürk yapan koşulları o kadar güzel anlatıyor ki. Emeğine sağlık İlber
"Y kromozomunun yeryüzünden silindiği, artık yalnızca kadınların yaşadığı bir dünya. Geçmişin siyasetinden, ekonomisinden, toplum yapısından, kültürel birikimine, ilişki biçimlerinden nefret edilen bir dünya bu, çünkü hepsi erkek yapımı. Artık yeni kurallar var, çünkü eski insanlar yok."
Böyle bir dünyaya doğan tek erkek çocuğunun hikayesi Y.
3 ana bölümden oluşan ince bir kitap. Distopyaya bayılan biri olarak söyleyeceğim şu ki: sevemedim kitabı. Konu güzel fakat olmamış yani. Eksik kalmış, sanki hiç edilmiş konu. Büyük bir iştahla başladığım kitap biraz hayalkırıklığı ile noktalandı diyebilirim.
