Büşra ATAK
@papatyamder
Şimdilik yalnızca Attila Turan ve Tuğrul Sinâ’nın Öğretmeni
Lisans
Samsun
Aksaray
7 okur puanıAralık 2021 tarihinde katıldı
İnanılmaz akıcı bir kitap yorumuyla geldim.. son 2 yıldır evliliğim olsun anneliğim olsun hayat koşturmacam arasında belki de en hızlı okuyup bitirdiğim kitaplardan bir tanesi çocukluğun keşfi. 230 sayfalık bir eser. 2 günde başladı ve bitti. Bitmesin isterdim. Güzel bir yolculuğa çıktım ve bi çok şey keşfettim çocukluğa, çocuklara dair.. @ebubekirertem hocamızın bu platformda bir çok yazısını okudum, düşüncelerine katıldım. Ebeveynlik vazifemizi en iyi şekilde nasıl yerine getiririz konulu bu kitapta, çok çok beğendiğim bir kaç noktaya burada değinmek istiyorum. Hepimizin bildiği genel geçer bilgiler dışında, örneğin güvenli bağlanma, sütten kesme, tuvalet alışkanlığı konularından ziyade, mahremiyet eğitmini, yeni bir kardeş kavramını, manevi eğitimi, kitap okuma alışkanlığını, eğitimde okul dönemini, çocukla geçirilebilecek kaliteli zamanın nasıl oluşturabileceğini tıpkı benim dilimden dökülüyormuş gibi anlatmış.. her cümlesini kalbimle tasdikleyerek okudum. Gerçekten mükemmeldi. Hocamız kitabında ara ara bazı anılarına da yer vermiş. Kitaptan spoiler vermemek için tam olarak anlatamayacağım ama kısaca şöyle bahsetmeliyim ki; köyde bulunan yabancı bir kızın sarılması üzerine mahremiyet eğitimi açısından hızlıca bir taktik geliştiriyor ve uyguluyor. Başarılı da oluyor. Bu davranışınızı, bu bilginizi, bu hassasiyetinizi ayakta alkışlayabilirim.. sizin gibi insanların sayısı artsın.. ve sizin gibi insanlar yazsın; bizlerde kalplerimizde hissederek, onaylayarak okuyalım.. Okuyalım ki nesillerimiz güzel yetişsin. Beşiği sallayan, dünyayı sallar diyorum. Beşiği sallarken kendimi bu yönde bu kitapla biraz daha geliştirmiş olmanın mutluluğunu ve haklı gururunu yaşarken, bu naif kitabı kütüphane raflarıma kaldıracağımın minik bir hüznünüde yaşıyorum.. Kaleminize, yüreğinize
Reklam
Peyami Safa Türk Edebiyatının derinliklerinde gezen, kalemi ve dili bir sihirbaz edasında yazan güçlü bir yazar. Peyami Safa lise yıllarımda adını ezber ettiğim fakat kitaplarına hiç merak sarmadığım biriydi. Dokuzuncu hariciye koğuşu eserini okuduğumda, daha önce kitaplarıyla tanışmadığım için ufak bir pişmanlık yaşadım. Türkçeyi tek kelimeyle mükemmel kullanıyor. Bizim ana dilimizi asla bozmadan, osmanlıda kullanılan derin anlamlı o zarif kelimelere kitabında bolca yer veriyor. Osmanlı Türkçesine aşina olmamla birlikte, bu kitapta sayfaların altında bulunan dipnot kelime anlamlarından fazlasıyla istifade ettim. Bir romandan, bir hikayeden daha fazlası.. kesinlikle daha fazlası çünkü kelime dağarcığıma en az 40 yeni kelime ekledi.. Kelimeden, dilden, anlatımdan ziyade okuduğum hikaye çok manidardı.. Bir hastanın tüm psikolojisini en derinlerde hissederek yazmış. Okumaya başladığınız andan itibaren kendinizi baş karakterin yerine koyuyorsunuz. Her zaman dediğim gibi kitap okumanın benim için en önemli yanı, beni bu dünyadan alıp başka bir dünyaya götürmesidir. Kitapta bulunan cam kenarındaki koltukta otururken dinlenirim,kendimi dinlenirim. Bu dünyanın somutluğundan sıyrılarak, kitabın soyutluğuna teslim ederim kendimi.. Dokuzuncu Hariciye Koğuşunda bunu iliklerimde hissetim. Çünkü olayların geçtiği ortamlar öyle gerçek tasvir edilmiş ki, camdan içeriye sızan güneşle birlikte görülen tozlar bile gözümün önünde.. bi kitapta daha kaybolduğum için mutluyum.. Bu dünyadan, biraz olsun uzaklaşmak, dinlenmek isteyenler için tavsiyemdir.. Kitapla Kalın
Doğan cüceloğlu’nu bir video ile tanıdım. Sesi titriyordu, titriyordu çünkü dudaklarınan şu cümleler dökülüyordu; “Annen yoksa kimsen yok.” Sonra gözleri dolmuştu. O an dedim ki 80 yaşında bir adam annesizliği anlatırken sesi titriyorsa senin daha çok yolun var büş.. Kitaba gelecek olursak; Var mısın kitabını okurken sıradan bir kitap okuyormuş gibi değilde, vefat etmiş bir yakınımın son sözlerini okuyormuş gibi hissettim. O kadar samimi ve yakındı. Fakat Doğan cüceloğlu kalemi çok güçlü bir yazar ve 80 yıllık hayat tecrübesi olmasına rağmen, malesef Var mısın kitabında beklentimi karşılayamadı ve hayal kırıklığına uğrattı. Lisede okuyan ve yolunu kaybetmiş bir genç için muhteşem bir kişisel gelişim kitabı. Fakat belli şeyler yaşamış, bazı acılardan zorlukla geçmiş insanlar için alışılagelmiş sözler ihtiva ediyor. Ben o insanlardanım, belli acılardan geçen insanlardan.. o bakımdan kitabın tamamını okuyamadım 130 sayfa civarında okudum geri kalanına ise kabaca göz gezdirdim. Henüz hayatı pek tanımayan Gençler için güzel bir eser olduğunu söyleyebilirim. Hocamızı yeni kaybettik, mekanı cennet olsun. Gençler bu kitaplar sayesinde doğru kararlar aldıkça sevabına sevap katılsın inşallah..
Keyifli okumalar, kitapla kalın.
Anne babalar, dünyaya getirdikleri bir bebeğin tüm fiziksel ihtiyaçlarından sorumlu oldukları kadar, duygusal ihtiyaçlarından da sorumludurlar. Bir çocuğa sıcak bir yuva verebilirsiniz, karnını doyurabilirsiniz, oyuncaklar alabilirsiniz, gece yatırırken kitaplar okuyabilirsiniz, istediği yerlere gezmeye götürebilirsiniz, kısaca maddi bütün imkanları sağlayabilirsiniz. Fakat tüm bunları yaparken maneviyatına, inancına, ruhuna, yaşadığı yaşayacağı tüm duygulara da destek olmalısınız. Çocuklar korkuyu bilmeli ama korkmadan yaşamalıdır. Mahremiyet eğitimi dediğimizde aklımıza içgüdüsel olarak çocuğumuzu kötü zihniyetlerden korumak geliyor ilk önce.. Maalesef günümüz toplumunda taciz, tecavüz, şiddet gibi insana yakışmayan olaylar bir hayli artmış durumda.. Tüm bu yaşanması mümkün şeylerden, emanetimiz olan yavrularımızı korumak için, mahremiyet eğitimi verebilecek bilinçte ve bilgide olmak zorundayız. Evet zorundayız. Bu sebeple sevgili yazar @adem_gunes hocamızın yazdığı, benzerlerinin zirvesinde olan bu kitabı mutlaka alın, okuyun, uygulayın, okutun. Yazarın da söylediği gibi “Ebeveynler çocuklarının duygularını yönetmek yerine, onlara kendi duygularını yönetmesini öğretmelidir ki bu: Mahremiyet Eğitimi'dir.”
Kitapla kalın
