“Ortada ne başlangıç var… ne de bir son. Bana öyle geliyor ki,insanlık hatırlayamadığı bir kör dövüşünden gelip öngöremediği ve anlayamadığı bir geleceğe doğru gidiyor.”
Kendi kendini ebediyen tekrar eden, fakat mütemadiyen uzaklaşan bir şarkı melodisi!Bir tek ses, bir tek arzu…Halbuki Osman,Garb’ın en muğlak bir senfonisi…binbir arzu, binbir emel!