Bu adam ve ötekiler, hepsi birden, beş altı saat içinde kendilerini buluvermişlerdi! Müsamereden evvel birbirinden yüksek mevzular konuşan, fikir aleminde yere inmek istemeyen, adi arzular ve ihtiraslara karşı numunelik bir istihfaf besleyen büyük üstatlar, derece derece alçalarak aç bir hayvan haline gelmişler ve işte böyle karşısıına, burnunun bir karış ilerisine kadar sokulmuşlardı. Macide bir insanı insan yapan şeylerden en küçük bir zerresini bile, şu anda önünde dikilen herifte mevcut olmadığını görüyor ve asıl garibi, buna hayret etmiyordu.