Servet ile biz sanırdık ki, rahat artar.
Rahat ile umardık ki, taat (ibadet) artar.
Bulduk bir ehli tahkik, sorduk hakikatinden;
Dedi: "Servetle gaflet, rahatla illet artar."
Sözde, senden kaçıyorum doludizgin atlarla,
Bâzan sessiz sedasız, ipekten kanatlarla,
Ama sen hep bin yıllık bilenmiş inatlarla,
Karşıma çıkıyorsun en serin imbatlarla
Yavuz Bülent Bâkiler