Tüm enerjilerini kendi fiziksel ve duygusal varoluşları için harcayan anne-babalar, cocuklarina hep aynı mesajı gönderirler: "Duygularının hiçbir önemi yok. Önemli olan sadece benim varlığım." Yeterince ilgi ve değer görmeyen çocuklar, kendilerini yavaş yavaş gorunmez hissetmeye başlarlar; sanki yaşamıyorlardır.
Kendimi devamlı umutsuz hissediyorum. Hayatım kontrolden çıkmış gibi geliyor. Duruma bir türlü hakim olamıyorum. Kendimi gün geçtikçe derinleşen bir kuyunun içine gömüyormuşum gibi geliyor.