Zamanın ne olduğunu unutacak kadar uzun zamandır buradayım. Üstüme kaç güneş doğdu saymadım, mevsimleri takip etmeyi bıraktım. Güneşin neden batıdan doğup doğuda battığını artık sorgulamı- yorum. Neyin, nasıl bir vahşetin ortasında olduğuma önceleri anlam veremiyordum ama sonradan sonraya, hayvan ve bitkilerin egemen olduğu bu dünyadaki vahşetin kaynağının da ben ya da en azından, ben değilsem de türdeşlerim olduğunu kavradım. Onların, yani doğanın tek derdi başlangıca dönmek.
Toplumdaki yılgınlık ve bıkkınlığa paralel olarak umursamazlık ve vurdumduymazlık arttı, artış hızı durmadı. Bir Allah'ın kulu, insanlar neden ölüyor, bu ezilerek ölen ben de olabilirdim, de- mek için durmadı. Aklın, vicdanın ve karşımdaki gözün sahibi, baş- taki uzun cümleye, ortadaki üçgene dönüp dönüp baktı, saydı döktü ama asıl bakması gerekene, çarkın öğüttüklerinin içinde ben de var mıyım, diye dönüp bakma gereği duymadı. Durmayanların içinden bir Güven eksildi.