Yaz boyunca haftada iki üç kez ziyaretimize geldi; ona o kadar alışmıştım ki uzun süre uğramadığında yalnız kalmak bana rahatsız edici geliyordu, ona kızıyordum ve beni yüzüstü bırakarak kötü davrandığını düşünüyordum. Bana sevdiği bir genç erkek arkadaşı gibi davranıyor, sorular soruyor, açık yürekli olmaya çağırıyor, tavsiyeler veriyor, heveslendiriyor, bazen azarlıyor, sözümü kesiyordu. Ancak sürekli benimle eşit olma çabasına karşın benim onda gördüğüm şeyin ardında, beni içine sokmaya gerek duymadığı bambaşka bir dünya olduğunu hissediyordum, bu da içimdeki saygıyı her şeyden daha fazla artırıyor ve beni ona çekiyordu.