Şöyleydi: Metinler tamamıyla Amadeu’nun içine girip kayboluyorlardı sanki, sonradan rafta yalnızca boş kabuklar kalıyordu. Son derece yüksek alnının gerisinde yer alan zihnindeki manzara soluk kesici bir tempoyla genişliyor, her hafta orada yeni oluşumlar doğuyordu, bizi her defasında hayretten hayrete düşüren fikirler, bağlantılar ve dil üzerine fantastik buluşlar gelişiyordu. Bazen kitaplıkta saklanıyor, sabaha kadar el fenerinin ışığında okuyordu
Belki de...
Bu sabahtan beri hayatıma bir başka şekil vermek istediğimi seziyorum. Bu yeni şeklin ne olacağı hakkında hiçbir fikrim yok. Ama ertelenmeye, en küçük bir ertelenmeye tahammülü yok. Çünkü zamanım tükeniyor, belki de geriye pek fazla zamanım kalmadı. 
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Herkes iyi bilir ki Doğu,Batılıların kafasında yeşeren yanlış anlamalar toplamıdır.
Ünlü Arap şarkıcıların sonsuz umutsuzlukla yaşama tutkusu arasında bölünmüş tuhaf,acılı sesleri Batılı seslerin ulaşamadığı perdelere ulaşıyordu.
Devrime olan kısa süreli hayranlığımızdan geride kala kala mahkûm etme ve kestirip atma merakı, muhataplarımız üzerinde inatla üstünlük kurmave ağızlarının payını verme arzusu kalmıştı. O kadar kestirip atıcıydı ki, kendimizi uçarı, hafifliğinin günahını dogmatizm yoluyla onarmaya meraklı insanlar olarak biliyorduk.
Üstelik sevgilim beni güldürüyordu ve birkaç ay içinde sevgimizsözcük oyunları üreten bir makineye dönüştü; dilbilgisine ve yetişkinlerin konuşmasına meydan okumak için elbirliği etmişçesine otlağımız haline getirdiğimiz bir tuhaf deyimler, soytarılıklar makinesine. Duygularımızın büyüklüğü, onları yaygın dille ilgisi olmayanbir çığlık halinde dile getirme arzusu, bizi çocukça bir ses taklitleriri ve vurgulamalar jargonu icat etmeye itiyordu. Cinsiyetleri tersine çevirmemize, kadının ve erkeğin rollerini hiçe indirgememize olanak sağladığı için bize sevişmelerimizden daha yakın gelen,karman çorman cıvıldaşmalardı bunlar. Birbirini sevmek demek,tamamen masum budalalar olmak için birlikte olma özgürlüğü adına sözlüğü durmadan güncellemek demektir. Öyle güç beğenir kimseler değildik, en basit bir şeye, anlamdan çok saygınlık ve sevgiyüklenmiş sözcüklere gülüyorduk: Örneğin kendisine durmadantakma adlar yakıştırdığımdan uzun bir süreden beri Rebecca’ nın adı unutulur olmuştu: Tatlım, Çebiçim, Gözdem, Köftem, KundakBebeğim, Pisipisim, Püsküllüm, Karabem (adının evirmecesi), yoğun bir biçimde içlidışlılık ifadesi olan bir dizi gülünç lakap. Gülünçlüğü hissetmiyor, sadece küçültme eklerini hissediyorduk. Yada birbirimizin küçük kusurlarını dile getirecek Arapça sözcüklerkullanıyorduk: Rebecca’ nın, yazgıya boyun eğişi nedeniyle adı Matmazel İnşallah idi, durmadan, “Benim için fark etmez" diyerekkarar vermeyi reddettiği için Madam Farketmez de diyordum. Herzaman aceleci olan benim adımsa Bay Çabukol ve gözlerimi yoldangeçen her karaltıya diktiğim için Bay Çufidi. Bebek diliyle konuşuyorduk ve seslerin vurgularına ne kadar çocuksu bir hava verip,cümleleri ne kadar çeker, hecelerin sırasını altüst ederek sözcükleri ne kadar şekerleme gibi emersek mutluluğumuz da buna