Sergey ivanoviçin de, toplum yararına çalışan pek çok başka insanın da toplum yararına gösterdikleri bu sevgiye yürekleriyle yönelmediklerini, ama bununla uğraşmanın iyi bir şey olduğuna akıllarıyla hükmettiklerini ve sırf bu nedenle bu işle uğraştıklarını daha fazla fark ediyordu. (Syf 315)
(Kendime not: Kimseyi de beğenmiyosun valla, en köylü sensin be Levin. Çiftçi Levin, Köylü Levin, köylünün dostu Levin. İllalah ettirdin bana ya, ezikkk)
————————————-
Levin, Darya Aleksandrovna nın mutsuz olduğunu gördü….onu teselli etmeye çalıştı ancak içinde şöyle düşünüyordu: “Hayır ben kırılıp dökülmeyeceğim, çocuklarım zaten böyle olmayacak. Sadece çocukların terbiyesini bozmamak, çirkinleştirmemek gerek, o zaman çocuklar mükemmel olur. evet benim böyle çocuklarım olmayacak.”
(Syf 358)
(Kendime not: Sen kimsin Levin ya. Senden bağımsız insanların mutluluk ve mutsuzluklarından nasıl kendine böyle paylar çıkarıyorun ya. Gerçekten tam bir ezik, narsist ve egoistsin Levin ya, sana inanılmaz kuruldum.)
————————-
Kitap boyunca Levin’in politika ve tarla tapan işlerini hızlı hızlı okuyup atlamaktan hızlı okumam gelişti resmen. Bayıcısınnn Levin, eziksin ve pasif agresifsin.