Gerçekçi bir şiir yazmak istiyorum, gerçek bir şiir
Yazdıklarım mahşer kaçkınlarına bir tünel kazmasın
Postalların bağcıklarını bozsun yeter, rütbelere tedirginlik versin
Yakasındaki yıldız her an kayacakmış hissi bir askere
Bir isyan şiiri olmasın benimki, patpat bu kadar ayak devrimde
Garazsız olsun, adını bilmeyenin kendisini koklamasına izin veren çiçekler gibi
Bugün hava kapalının şiiri olsun yazdığım, son mısra ile
Okuyana güzel havalar, türlü şakaların şiiri
Kalbine küsenlerin şiirini yazmak isterim,
Bugün okul yokun, hocaların gelmediği derslerin
Kar yağarken inen meleklerin ezberleyeceği şiirler
Birdenbire şarkıya dönüşen mısralar istedim Tanrı'dan
Sözler unutulsun sade bir ses kalsın yazdıklarımdan
Şiirim bir mucizenin değil ona olan inancın şarkısı olsun,
Çocukların elleriyle ceplerinde ısıttıkları o saf imanın
Baktım iyilik hep denizlerde, o denizlerin şiiri benimkiler
Unutkan balıkların, karaya vuran yunusların şiiri
Burayı da uyanıkken yazmışsın dedikleri bir şeyim olmasın
Baş dönmesinin şiiri olsun benimki, kesilen nefeslerin şiiri
Sakarlığın, düşen çatalın, tutturulamayan düğmenin
Çay içinde durmak bilmeyen o mevlevî kaşığın
Bilirim ki yürürken başlayan sözler kâğıtta koşacaktır
Neye yarar o şiir, gözde gözyaşıyla birikmemişse
Sözleri yarıda kesmeyecekse sözlerimiz neye yarar
Suyun Musa'yı tanıması gibi bizi tanımayacaksa yazdığımız şiir
Fakir sofrasına oturmayan şiiri terk et
Hiç ölmeyecekmiş gibi şiir yaz, yarın ölecekmiş gibi bırak şiiri
Çünkü ölüm sözü bir güzel geçelim içindir