‘’Bazı insanlar hiç değişmezler ve bunun bedelini de öderler. Tıbbi çalışmalarım sırasında Mırın gibi insanlar görüyorum. Kendilerini Peynir’lerine bağımlı hissediyorlar. Peynir’i yitirdiklerinde kendilerini birer kurban olarak görüyorlar ve başkalarını suçluyorlar. Kendilerini, unutabilen ve yoluna devam edebilen insanlardan daha kötü hissediyorlar.’’
Korkularının her şeyi daha da kötüleştirdiğini anlamış. Bu yüzden korkması halinde yapacağı şeyi yapmış. Yeni bir yöne doğru ilerlemiş. Kendisi henüz farkında değilmiş, ama ruhunu besleyen bir şeyi keşfetmiş aslında. Artık bazı şeyleri oluruna bırakıyor, ne olduğunu bilmese bile, kendisini bekleyen şeylere güveniyormuş.
Bir şeyler yapmazsanız her şeyin daha kötüye gideceğinizden korktuğunuzda, bu sizi harekete geçirir. Ama hiçbir şey yapamayacak kadar korkmak iyi değildir.