Türkan Şen
@pawne
*En kısıtlı yaşam koşullarında mutlu ve bağımsız olmak...
*Kendine yetme, yani kişinin mutluluk için gerekli her şeyi içinde taşıyabilmesi...
*Uzlaşımsal değerlere meydan okumak...
Diyojen - Riogenes (Kinik filozof)
240 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Çoğu zaman ölümün kesinliğinden başka bir çare kalmıyordu kapana kısılan, köşeye sıkıştırılan kişiye. Bunun için bu kadar çok kişi gereksiz yere ölüyordu, gene de böyle bulanık durumlarda tehlikeyi bertaraf etmenin herkes için en kestirme, en güvenilir yolu ortadan kaldırmaktı. Tıpkı kediler gibi, kıpırdayan her şeyi bir hamlede kımıldamaz edeceksin!
Bu ürkek, bu güvensiz kalabalık içinde herkes, her şey gizlenip saklanabilirdi, nitekim yaşadıklarına, bildiklerine bakılacak olursa saklanıyordu da... Korkunun kundağı sarmış her şeyi, gökyüzünü bile içine alacak kadar genişlemiş olan korkunun karanlık kundağı... "Herkesin birbirinin avı olduğu zamanlardan geçiyoruz" diyorlardı etrafta, sahiden de öyleydi.
"Haberim yok" diyor. Çocukluğundan beri her yerde her zaman olan biten hakkında bir şey sorulduğunda öyle derdi. "Haberim yok. Şimdi yine öyle diyor. Hiçbir şeyden haberinin olmaması iyi bir şey. İnsan orada gizlenebilir. Suskunluğun, sessizliğin en güvenli yer olduğunu daha çocukken öğrenmemiş miydi?
"Rabbim şükürler olsun ki 41"i tamam ettim", dedi içinden. "41 kere maşallah!" Saim Baran, nihai davası uğruna öldürdüğü 41. kişiydi. "Rabbim 99 adını nasip et bana," dedi. "Şahadet şerbeti içine kadar Hak yoluna 99 kurban vereyim!"
Onun için ilahi adalet yerini bulmuştu. Kulağı on beş yıl o tokatla çınlamıştı. Kimsenin hayfı kimsede kalmamalıydı. İntikam da imandı. "İntikam bir bekleme sanatıdır," diyordu, doğruydu, öyleydi."Bu sanat benim sağ bileğimde aldığım bilezik" diye geçirmişti içinden.