Türkan Şen
@pawne
*En kısıtlı yaşam koşullarında mutlu ve bağımsız olmak...
*Kendine yetme, yani kişinin mutluluk için gerekli her şeyi içinde taşıyabilmesi...
*Uzlaşımsal değerlere meydan okumak...
Diyojen - Riogenes (Kinik filozof)
240 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Türkan Şen
, 2022 okuma hedefini ekledi.2022 OKUMA HEDEFİ
3/60 kitap - %5 tamamlandı
3 kitap okudu
60 kitap
1.048 sayfa
11 inceleme
51 alıntı
Reklam
Delal sevdiği Şiyar ile evlenecekti, düğün hazırları başlamış, davullar, çalgılar çalıyor, harman yerinde halay çekiliyor, ocaklarda yemekler pişiyordu. Neredeyse gelin alayı gelmek üzereydi. Berivan Kadın "Nerde kaldı bu oğlan" diye söyleniyordu. Birden köyün karşı yamacından kadınların zılgıt sesleriyle ortalık bir anda hareketlendi.
Davullar bu sefer büyük bir şevkle çalmaya başladı. Berivan kadın "Bey, ben şimdi neyleyeyim?" dedi. "Bak! Düğün alayı gelir."
Nihayet gelin görünür. Adı Delal'di... Beyaz atın üzerinde kuğu gibi duruyordu. Çivit mavisi elbisesini gökkuşağının bütün renkleri süslüyordu.
Davulcular önlerine köçekleri katıp gelini karşılamaya giderken, "Bey!"diye bir kez daha seslendi Berivan Kadın. "Gelin indi inecek. Nerde kaldı bu oğlan?" Ferman sustu, "Beklemek lazımdır," dedi.
Tam o sırada gece gibi siyah bir at... Yelesi kırk örük örülmüş, perceminde türlü boncukların dizildiği, yuları boşalmış bir at... Öylece durdu ötede. Dünya o anda taş kesildi sanki.
"Bu Şiyar'ımın atıdır," diye bağırdı Berivan Kadın. Delal'in kalbine derin bir acı saplanmıştı. Şiyar'ın atı Cengaver'in sırtına bindi ata "Deh" diye bağırarak gitti. Diyar nereye gideceğini sanki biliyor gibiydi, Cengaver rüzgar gibi koşmaya başladı, sonra ansızın durdu. Şiyar kayaya sırtını vermiş, hareketsiz bir şekilde duruyordu. Delal "Şiyar" diye bağırdı ama hiçbir ses alamadı. Delal Şiyar'ın cansız bedenini Cengaver'in sırtına yüklemiş karanlıkta ağır ağır köye ilerliyordu.
Şiyar düğünü için hazırlanan gerdek odası yerine aynı düğün alayının eşliğinde mezarına kondu.
Bundan sonra Delal için hayat üzüntü ve keder ile geçti. Zaman geçtikçe ailesi Töre işlesin demeye başladı. Töre Şiyar'ın kardeşi Diyar ile Delal'in evlenmesiydi. Delal karşı çıktı, ben kardeş dediğim bir kişi ile
Mamo tütün kasesini çıkardı, bir sigara sardı. Sigaradan derin bir nefes çekip dumanı dışarı üfledi.
"Hiç söyleme bacım," dedi hayıflanarak. "Bütün bu olup bitenler yüzünden hepimizin yüreği yanar. Ama bilesin ki Allah bizi de sınar. Allah'ın takdiri böyle işte. Ölüm karşısında bütün kulları çaresizdir. Her şeye meydan okuyan ademoğlu, kendi ölümünün karşısında bir köşeye çekilip sinmiştir."
"Öyle dersin de abi," dedi sesi çatallaşarak, "küçük üzüntüler konuşulurlar, büyük dertler dilsizdir. Kendi düğün gününde öldüğüne mi üzüleyim, yoksa kardeşim gibi gördüğüm Diyar'la baş göz edilecek olmama mı?"
Reklam