Kimseler görmedi Ömür hanım, bu dünyadan ben geçtim.
İçimde umudun kırk kilitli sandıkları, elimde bir avuç düş
ölüsü yüreğim,benim olmayan bir garip gülümsemeyle yüzümde, incelik adına ben geçtim.
Sabahın ağarmadığı güneşin doğmadığı saatlerde bu satırları yazmanın getirdiği hüzün mü, yoksa kitabın beni duvardan duvara çarptığı cümlelerden mi gözümdeki yaşlar bilmiyorum…”Sevginin” bu kadar kıymetli, zamanın bu kadar hızlı geçtiğini, kırıp döktüğümüz birçok şeyin anlamsız olduğunu hatırlatan; tüm sevdiklerime koşup kocaman sarılmak isteği uyandıran ve elimdeki her şeye şükretmemi sağlayan bir eserdi..
•Herkes kalbinin renginde yaşar hayatı ve herkes kalbinin rengini bulaştırır etrafındakilere Ve Dağlar Yankılandı kha Khaled Hosseini
Psikoterapi klişelerle oynuyor, her birini birer ayna gibi hastaların yüzüne tutmaktan hoşlanıyordu, ben de bir istisna değildim.Sevmiyordum aynaları,en azından kendi kayboluşumu analiz etmek için bana uzatılanları.