Sena
@pdsena
Kimseler görmedi Ömür hanım, bu dünyadan ben geçtim.
İçimde umudun kırk kilitli sandıkları, elimde bir avuç düş
ölüsü yüreğim,benim olmayan bir garip gülümsemeyle yüzümde, incelik adına ben geçtim.
Psikolojik danışman
Erü|Pdr Öhü|Pdr Yüksek L.
17 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Yalom, hüzünlü dizemEdebiyat
Okuduğum her cümlenin sonunda kendimden bir şeyler bulmanın ağırlığı altında mı ezildim, yoksa bunca zaman öğrendiğimi, tam olduğumu sandığım her noktada aslında daha bir arpa boyu yol almadığımı gördüğümde yaşadığım çaresizlik miydi beni tokatlayan bilmiyorum. İnsanların hayatının birbirinden ne kadar farklı olduğunu düşünürken ne kadar farklı olmadığını da öğrendim tekrardan. Irv.‘in cümleleri, tam çıkmaza girdiğim anlarda imdadıma yetişti. “ Danışana sunabileceğim en değerli şey varlığım. Sadece yanında ol, akıllıca bir şeyler söyleme çabasını bir kenara bırak. Fark yaratacak bomba gibi bir yorum aramaktan vazgeç. Senin yegane görevin, tüm varlığınla burada olmak. Seanstan ihtiyacı olan her ne varsa o alacaktır zaten.”
Yalom..Hüzünlü ve yaslı dizelerine yaşlı gözlerim eşlik etti. Sen bu süreçte hem hocam hem terapistim oldun. İyi ki hayatıma girdin,tüm kalbimle söylediğim kocaman bir iyi ki.. Varoluşçuluğun buram buram hissedildiği “Güneşe Bakmak: Ölümle yüzleşmek” kitabında görüşmek üzere.
Reklam
10/10
Beğendi
Sabahın ağarmadığı güneşin doğmadığı saatlerde bu satırları yazmanın getirdiği hüzün mü, yoksa kitabın beni duvardan duvara çarptığı cümlelerden mi gözümdeki yaşlar bilmiyorum…”Sevginin” bu kadar kıymetli, zamanın bu kadar hızlı geçtiğini, kırıp döktüğümüz birçok şeyin anlamsız olduğunu hatırlatan; tüm sevdiklerime koşup kocaman sarılmak isteği uyandıran ve elimdeki her şeye şükretmemi sağlayan bir eserdi..
•Herkes kalbinin renginde yaşar hayatı ve herkes kalbinin rengini bulaştırır etrafındakilere 
Ve Dağlar Yankılandı kha 
Khaled Hosseini
ya mutluluk da gözünüzün önünde bekliyorsaEdebiyat
Hayatımın en çıkmaz zamanlarını yaşadığımı sandığım bir dönemdi. En yakın arkadaşımla en sevdiğimiz şeylerden biri oturup dertlerimiz üzerine uzun uzun konuşmaktı. Konuşma arasında ona tutup “hangi cephede savaşacağımı bilmiyorum artık..” demiştim. Gerçekten de öyleydi. Mumun dibine ışık vermediği gerçeği bir kere daha yüzüme çarparken nereye tutunacağımı bilmiyordum. 8 Mart 2022. Elinde bir poşet,içinde de bu kitap uzattı bana. Açıp baktım içinde küçük bir not “dostluğumuz daim olsun emmioğlu” Yüzümde kocaman bir gülümsemeyle baktım sadece. Bana iyi geleceğini düşünüp almış, benim için birçok hediyeden daha değerliydi. O gün bugündür hep başucumda taşıdım. O olmadığı zamanlarda kendimi kötü hissettiğim zamanlarda bir liman oldu bana.Budak’ın akıcı dili ve benimsediği sohbet havası beni o kötü ruh hali içerisinden çekip aldı. Bu kitaptan en çok öğrendiğim şey sanırım kendime şefkatli davranmam gerektiğiydi. Kötü bir ruh hali ve zamanlamadan geçen insanlara gönül rahatlığıyla tavsiye edebileceğim bir kitap oldu, hep olacak.
Bazı insanların da, bazı kitapların da mucizevi etkisi vardır..