Sena
@pdsena
Kimseler görmedi Ömür hanım, bu dünyadan ben geçtim.
İçimde umudun kırk kilitli sandıkları, elimde bir avuç düş
ölüsü yüreğim,benim olmayan bir garip gülümsemeyle yüzümde, incelik adına ben geçtim.
Psikolojik danışman
Erü|Pdr Öhü|Pdr Yüksek L.
17 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Büyük duygular, evrenlerini kendileriyle birlikte dolaştırırlar, görkemli ya da düşkün. İçinde kendi iklimlerine kavuştukları ve yalnız kendilerine özgü bir dünyayı tutkularıyla aydınlatırlar. Bir kıskançlık, bir hırs, bir bencillik ya da bir cömertlik evreni vardır.
Her şeyi bir yana atıp dosdoğru gerçek soruna yönelmek gerek. Yaşam, yaşanmaya değmediği için insan kendisini öldürür. İşte bir gerçek kuşkusuz, ama kısır bir gerçek, çünkü fazlasıyla açık. Ama yaşamaya yöneltilen bu aşağılama, içine daldırdığı bu yalanlama hiç anlamı olmamasından mı geliyor? Uyumsuz olması, umut ya da intihar yoluyla kendisinden sıyrılmayı mı gerektiriyor?
Bir insanın yaşama bağlanışında dünyanın tüm düşkünlüklerinden daha güçlü bir şey vardır. Bedenin yargısı, aklın yargısından hiç de aşağı değildir. Beden de yok oluş karşısında geriler. Düşünme alışkanlığını edinmeden yaşamaya alışırız. Bizi ölüme her gün biraz daha yakınlaştıran bu kuşkuda, bedenin bu önlenemez önceliği sürüp gider.
Buna karşılık intihar eden kişilerin yaşamın anlamından kuşku duymadıkları da olur. Bu çelişkiler süreklidir; hatta mantık özleminin en çok duyulduğu bu noktada, görünmedik ölçüde canlı oldukları bile söylenebilir.
Yaşamak hiçbir zaman kolay değildir kuşkusuz. Birçok nedenlerden dolayı yaşamın buyurduklarını yapar dururuz. Bu nedenlerin birincisi de alışkanlıktır. İsteyerek örmek, bu alışkanlığın gülünçlüğünün, yaşamak için hiçbir derinden neden bulunmadığının, her gün yinelenen bu çırpınmanın anlamsızlığının, acı çekmenin yararsızlığının, içgüdüyle de olsa benimsenmiş olmasını gerektirir.