birlikte aynı sıkıntılara göğüs germek, aynı aptalca sevinçleri tatmak, aynı yazgıyı bölüşmek zorunda kalmak şimdiye kadar başımıza gelmemişti. bundan sonra da kolay kolay gelmez. güzel bir şey bu…
yalın yaşama coşkunlukları bir köşeye itile itile ya da zamansızlıktan yakınılarak, yerine çok gerekli sanılan edimler konula konula geçiştirildiğinde büyük ve bilinmeyen tutkuların özlemi başlıyordu.
dünyanın dört bir köşesinde kendilerine yurt arayan, yerleştikleri yerde horlanan, kendilerine hayat hakkı tanınmayan bu insanların yıkılmaz bir dayanakları vardı: kitapları…
oysa şiir yazanlar vardı. gemilerin güvertelerinde, gerçekten uzun bir yolculuğa, bilinmeyen doğru yola çıkmış olanlar vardı. hayatlarını bir serüven gibi yaşayanlar vardı.